Podczas przeglądania starych fotografii doszłem do wniosku, że cóż nam po fotografiach, które leżą gdzieś w albumach głęboko schowanych i oglądanych raz na kilka lat. Stąd narodził się nie nowy zresztą pomysł stworzenia swoistej galerii, która byłaby przypisana tylko jednej osobie lub jednemu tematowi, związanemu wyłącznie ze środowiskiem wodniackim.

Szlaki wodne z Pomorza do Belgii, Holandii i Litwy powstaną za unijne pieniądze

Jesień sprzyja różnego rodzaju przemyśleniom. Poddając się nastrojowi tej pory roku, niejednokrotnie popadamy w nostalgię. Wybierając się na spacer nad wrocławski Kanał Miejski nie przypuszczałem do czego jest zdolna natura. To co zobaczyłem wyglądało jakby olbrzymi bilboard zakrył szarzyznę i dewastację Kanału Miejskiego. Wspaniałe obrazy zmieniały się w zależności od koloru liści, padających cieni i ukształtowania terenu. Co krok ukazywał się inny odcień czerwieni, brązu i żółci. Całkowicie zniknęła szarość i dzikość ulegającego dewastacji kanału. A dla czego wybrałem akurat to miejsce ? Ano dlatego, gdyż jednym z projektów zbliżania miasta do rzeki jest chęć zasypania go. Wiadomość ta przeszła moje najśmielsze wyobrażenia o ludzkiej głupocie.

Wspomnienia dot. galarowania na Wiśle .

ODRA jest rzeką, w której jak w soczewce odbijają się skomplikowane historyczne losy regionu, przez który przepływa. Mimo że nierzadko groźna, zawsze była potrzebna człowiekowi. Odra od wieków miała ogromne znaczenie gospodarcze oraz była ważną drogą wodną łączącą dorzecza Europy Zachodniej z dorzeczami Europy Wschodniej.

W połowie lat 70-tych Hamburg został połączony kanałem Elbe-Seiten-Kanal ( ESK ) km 0,00 z kanałem Mitteland ( MLK ) w Edesbüttel na kilometrze 233,6 w okolicach Wolfsburga i dalej ze śródlądowym systemem europejskich dróg wodnych.
Na km 115,2 ESK łączy się w miejscowości Artlenburg z Łabą na jej 573 km , gdzie znajduje się brama przeciw powodziowa.
Budowa tego kanału trwała 8 lat i została zakończona 15.06.1976 r. Była to nie tylko decyzja polityczna ( uniezależniającą się od byłej NRD ), ale przede wszystkim gospodarcza.

Tekst z 2004 roku, niestety od tego czasu nic w temacie żegluga śródlądowa w Polsce się nie zmieniło.

Jeszcze 90 lat temu w miejscu gdzie łączyły się Czarna i Biała Prrzemsza zbiegały się granice trzech zaborów Polski. Od północnego zachodu i zachodu - zabór pruski, od północnego wschodu i wschodu - zabór rosyjski, od południowego wschodu - zabór austriacki.

Chyba już czas na mnie........

Brynica, prawy dopływ Czarnej Przemszy, figuruje w historycznych zapiskach pod bardzo różnymi nazwami, chociaż zbliżonymi w brzmieniu. I tak Brynica znana była także jako Brzennycza, Brana (za czasów Chrobrego), Brzeznica czy Brenica.