,,Jooony, katiooony..."

Port w Gliwicach jeszcze takiego wydarzenia nie widział. Nowiutki hausbot wygląda trochę nie na miejscu, stojąc tuż obok mocno już wysłużonych pchaczy, ale z całą pewnością przyciąga wzrok. Wreszcie rzucamy cumy i w drogę. Z Kanału Gliwickiego najdalej wodami śródlądowymi dopłynąć można do Morza Śródziemnego w okolice Marsylii.

Pierwsza inicjatywa po 1989 r. Tak dla przypomnienia. Fragment artykułu z Zeszytów Odrzańskich 1999 r. Tam w wersji z przypisami.

Marian Krakowiak - nasz (jak samo nazwisko wskazuje) krakowski korespondent - przysłał fotorelację z wiosennej Wisły w okolicach stopnia wodnego "Kościuszko".

Jak mawiali starożytni "Quaerite et invenietis" czyli "szukajcie a znajdziecie".
I tak też uczyniłem co zaowocowało odnalezieniem Sprawozdania Zarządu Towarzystwa Propagandy Budowy Dróg i Budowli Wodnych w Polsce. Przesłanie zawarte w tekście to prawie modlitwa dla każdego entuzjasty propagowania żeglugi śródlądowej.

Lekcja życia

Korzystający z rzeki przewoźnicy, kupcy odrzańscy oraz właściciele młynów wodnych pragnęli w różny sposób korzystać z rzeki. Habsburgowie jako pierwsi podjęli próby pogodzenia interesów gospodarczych na Odrze. Walka z jazami przegradzającymi rzekę rozpoczęto od likwidacji zniszczonych lub niewykorzystywanych przez młyny wodne jazów młyńskich, a tam gdzie było to nie możliwe polecano budowę urządzeń służących do pokonywania różnicy poziomów wody spiętrzonej przez jaz.

Pomysł napisania tego artykułu "zrodził się" u mnie po wydarzeniach z Nienburga, gdzie po awarii na kpt. statku MS "Neptun" nałożono karę w wysokości 1000 euro. Moim celem jest pomoc w podobnych przypadkach szczególnie młodym i niedoświadczonym kapitanom pływającym na terenie Niemiec.

Kilkakrotnie przywołano imię Mańka.... Doszedłem do wniosku, że chyba powinienem też wtrącić swoje co-nieco... Marian zasługuje ze wszech miar na to - choćby z powodu przejęcia przeze mnie po Nim sterów "Młodej Gwardii".

Podczas zupełnie przypadkowego, ubiegłorocznego pobytu na Mazurach, po 37-letniej przerwie w pływaniu, dojrzałem z naszego jachtu wreszcie to, co zawsze było dla mnie obce i nieosiągalne. Zwróciłem uwagę na obecność na wodzie i w przystaniach licznych i często nowoczesnych jednostek poruszanych motorem, bez masztów i żagli, dla odmiany wyposażonych w odrobinę wygody, zapewniając tym samym dość komfortowe życie na wodzie, w towarzystwie ludzi o podobnych zainteresowaniach.