Do połowy XX wieku Łaba i Odra były najważniejszymi drogami transportu wodnego w Europie Środkowej. Po Łabie, ponad 20.000 statków transportowało do 18 mln ton towarów rocznie. Odrą przewożono około 12 mln ton ładunku między śląskim zagłębiem przemysłowym, Berlinem i Bałtykiem. Dziś wysokość przewozów osiąga ledwie jedną piątą tej wartości. Transport Łabą na dłuższych odcinkach wynosi jedną dziesiątą wcześniejszej ilości. Spadek został spowodowany przede wszystkim względami politycznymi.

Tytuł dość przewrotny, ale do naszego tańca pasuje jak ulał. Wytłumaczenie jest bardzo proste. Aby towarowa i pasażerska żegluga śródlądowa mogła być uprawiana muszą być spełnione cztery warunki, a mianowicie: musi być droga wodna, musi być tabor śródlądowy, musi być kadra pracownicza i rzecz zasadnicza – towar do przewiezienia. Brak jedenego z czterech czynników powoduje, że idea transportu śródlądowego zaczyna się walić.

W dniach 19-20 czerwca 2008 r. Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu we współpracy z zagranicznymi oraz krajowymi instytucjami zorganizowała Międzynarodową Konferencję Naukową której tematem był Rola Transportu Wodnego Śródlądowego w Rozwoju Regionów Zjednoczonej Europy.

Ceny paliwa, których wzrost zdaje się nie zatrzymywać wprowadzają olbrzymi zamęt na rynku logistycznym. Łańcuchy logistyczne, które są opracowane przy uwzględnieniu ceny ropy w wysokości 70 dolarów za baryłkę, nie nadają się do zastosowania w tej chwili, gdy koszt ten wzrósł do 140 a nawet 150 dolarów.

Podstawowym osiągnięciem zorganizowanej w czerwcu we Wrocławiu konferencji naukowej "Rola transportu wodnego śródlądowego w rozwoju regionów zjednoczonej Europy" okazała sie mozliwość utworzenia stowarzyszenia pod nazwą "Partnerstwo dla żeglugi" zrzeszającego niemal wszystkie "żeglugowe" kraje w dorzeczach Łaby, Odry, Renu i Dunaju.

Opracowany przez dr Krzysztofa Wosia zbiór założeń rozwoju żeglugi śródlądowej w Polsce.

Pod koniec lat pięćdziesiątych tereny Nadodrza dawały około 25% globalnej produkcji przemysłowej kraju, w tym około 20% pochodziło z wysoko uprzemysłowionych województw katowickiego, opolskiego i wrocławskiego.

Warunkiem koniecznym do realizacji usług transportu śródlądowego jest istnienie dróg wodnych jako naturalnych i „sztucznych” magistral transportowych.

Żegluga śródlądowa to jedyna gałąź transportu w kraju, która nie może doczekać się koordynacji działań i właściwej uwagi. Mija kolejny rok pracy związków, stowarzyszeń, armatorów, marynarzy i entuzjastów transportu rzecznego nad upowszechnianiem problematyki poprawy warunków gospodarowania i korzystania z akwenów śródlądowych. I co dalej?