Dolny kanał śluzy Zwanowice jest najdłuższym na Odrze skanalizowanej kanałem śluzowym. Ma ponad 7 km długości a przekopano go podczas drugiego etapu kanalizacji Odry w latach 1907-18. Odcinek Odry między Wrocławiem a ujściem Nysy Kłodzkiej był do tego okresu w zasadzie rzeką swobodnie płynącą. Znajdowały się tu zaledwie dwa stopnie wodne z jazami stałymi (istniejącymi do dziś bez zmian) w Brzegu i w Oławie.

W okresach suszy panowały na tym odcinku głębokości rzędu od 0,6 - 0,8 m co uniemożliwiało ruch załadowanych barek. Przy niskich stanach wód statki gromadziły się więc one w dolnym awanporcie śluzy Ujście Nysy i czekały na wyższy stan wody, bądź były tam odlichtowywane. W roku 1901 długie tygodnie 600 załadowanych węglem barek bezskutecznie oczekiwało na odpowiedni stan wody. Konieczna była zatem dalsza kanalizacja rzeki i wybudowanie kolejnych śluz. Stopień wodny Zwanowice był pierwszym z wznoszonych poniżej odcinka pierwszego etapu kanalizacji (czyli od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej).

Na Kanale Zwanowickim znajdują się trzy perły infrastruktury hydrotechnicznej, które w artykule pod tytułem "Trzy perły Kanału Zwanowickiego" opisał nasz kapitan. Aby się dowiedzieć cóż to za perły - trzeba przeczytać artykuł w całości - do czego zachęcamy.