Uroczyście otwarte zostało Muzeum Flisactwa Polskiego w Ulanowie z tysiącem eksponatów gromadzonych od lat. Wystawy muzealne tworzy około 1000 przedmiotów, wśród których znalazły się narzędzia, dokumenty, archiwalne fotografie, obrazy oraz meble będące świadectwem bogatej historii flisactwa ulanowskiego. Animator muzeum, wiceprzewodniczący Rady Powiatu Niżańskiego Janusz Bronkiewicz podkreślił, że gromadzenie tych pamiątek uczy wrażliwości i kształtuje świadomość historyczną.

Burmistrz Stanisław Gar-bacz zachęca do dalszego przekazywania darów bo, jak zaznacza, jest to pierwsze publiczne muzeum w Ulanowie monitorowane, czyli z gwarancją zachowania śladów przeszłości dla następnych pokoleń.

Otwarcie obiektu połączono z rozpoczęciem Sezonu Flisackiego 2015. Atrakcją były przejazdy bryczkami, spływy galarami po Sanie, zwiedzanie kuźni kowalskiej oraz pieczenie chleba i poczęstunek regionalny.

Odnowa flisackiej tradycji dokonała się po przemianach ustrojowych w 1991 roku. W nowym statucie stowarzyszenia flisowego zapisano, że współczesne bractwo "stoi no na gruncie historycznych tradycji flisackich" oraz "dąży do rozwijania i kultywowania współczesnych form tej tradycji i propagowania jej w swoim środowisku".

Ponieważ niemożliwe i zupełnie niecelowe było odtworzenie rzemiosła flisackiego w pierwotnej zawodowej postaci, zdecydowano się promować je w wersji rekreacyjno-turystycznej. Dlatego reaktywowano jedynie częściowo dawne struktury cechu retmańsko-sternickiego. Zadbano o sprawy kultury, począwszy od organizowania imprez artystycznych i rozrywkowych, poprzez uruchomienie własnego wydawnictwa wraz z gromadzeniem różnych pamiątek i dokumentów z prze-szłości z myślą o uruchomieniu specyficznego muzeum ziemi ulanowskiej.

Z myślą o powstaniu muzeum członkowi stowarzyszenia przeglądali archiwa, gromadzili kopie dokumentów dotyczące Ulanowa oraz innych materiałów o charakterze bibliograficznym.
Do najcenniejszych zabytków rodzimych należą dwie brackie chorągwie odnalezione w kościele parafialnym, a pochodzące z XVIII wieku, opatrzone oryginalnymi wizerunkami w postaci repuso-wanych płaskorzeźb blaszanych, posrebrzanych i częściowo złoconych od zewnątrz.

Jedna z tych chorągwi, należąca zapewne do dawnego bractwa różańcowego, została wypożyczona na wystawę zatytułowaną "Sztuka w Polsce 1572-1764", eksponowaną w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, między innymi w Baltimore, Chicago, San Diego w okresie od marca 1998 do czerwca 2000 roku.

Druga, stanowiąca własność dawnego cechu retmańskiego i sternickiego, uświetnia współcześnie uroczystości ku czci świętej Barbary.