Kiedyś słowa nostalgia (z gr. nostos - powrót; algos – cierpienie) wolno było używać wyłącznie wtedy, gdy tęskniło się za krajem, za ojczyzną. a dziś coraz częściej ludzie mówią nostalgia, kiedy tęsknią w ogóle za czymś, co minęło, za jakimś wydarzeniem czy okresem w życiu a mnie natomiast zwykle na początku września ogarnia nostalgia za latem, w styczniu z jesienią a w lutym za wiosną.

Rejs Dobrej Nadziei '2010 przeszedł już do historii. Wielka Pętla Wielkopolska odcisnęła jednak swoje piętno na moim sercu i umyśle. Mogę zapomnieć miejsca, choć akurat w tej kwestii są pewne trudności, gdyż dysponuję "pamięcią fotograficzną" dotyczącą miejsc, ale nie da się zapomnieć wrażeń ze spotkań, przemiłych spotkań z ludźmi.

Towarzystwo Entuzjastów WPW nie zasypywało gruszek w popiele, kiedy trwała zima, teraz chcemy poinformować wszystkich – zrzeszonych i nie zrzeszonych o naszych poczynaniach.

Wielka Pętla Wielkopolska - walory turystyczne i żeglugowe - Na targach Boatshow 2010 w Poznaniu z referatem wystąpił członek naszej Wirtualnej Załogi, autor wielu wspaniałych artykułów o turystyce wodniackiej, realizator idei "Rejsu Dobrej Nadziei - STOP dewastacji dróg wodnych!" w obronie istniejącej infrastruktury żeglugowej na polskich drogach wodnych oraz współzałożyciel Towarzystwa Entuzjastów Wielkiej Pętli Wielkopolskiej - Adam Madaj. Artykuł to treść tego referatu wraz z prezentacjami.

Sezon turystyczno żeglugowy '2010 zapamiętam jako kłopotliwy.
Powodem były bardzo niesprzyjające warunki atmosferyczne i hydrologiczne. Majowa, potem czerwcowa powódź na głównych rzekach w Polsce uniemożliwiły w zasadzie nawigację niemal do początków lipca.

Przed wypłynięciem w Rejs Dobrej Nadziei, postanowiłem, że będę rejestrował wszystkie spotkane po drodze statki, które w jakikolwiek sposób zarabiają na swoje utrzymanie. Plon jest wyjątkowo skromny. Gdyby nie niemieckie jednostki, prawie nie było by czego pokazywać. Do grona "zawodowców" zaliczyłem nawet motorówkę inspekcyjną, mniejszą od Kucyka, spotkaną w Barcinie.

Poważnym zmartwieniem wodniaków uprawiających turystykę rodzinną na naszych rzekach i jeziorach są mariny, albo raczej ich brak. Chociaż różnorodność programów pomocowych, unijnych, regionalnych spowodowała, że wiele samorządów zaczęło znów odwracać nasze miasta "twarzą do wody", to w znacznej większości kierujemy się stylem myślenia jaki cechował urbanistów minionego ustroju. Mariny są zbyt ciasne i małe. Projektanci nie uwzględniają stale powiększających się gabarytów jachtów turystycznych, projektując zbyt wąskie boksy w marinach, by mogły się w nich zmieścić duże jachty.

Kiedy płynie się łodzią pośród lasów, pól i łąk, także przy osiedlach ludzkich, spotyka się przedstawicieli rzadkich gatunków flory i fauny. Czy przyszło kiedyś, komuś do głowy zachwycać się zwykłym ostem?

Ceremonię bardzo uroczystą, sprawnie poprowadził Józek "Bosman" Feliga , aktu otwarcia dokonała radna Sejmiku Wojewódzkiego, Przewodnicząca Komisji Nauki, Kultury i Turystyki, wraz z V-ce Burmistrzem Uniejowa.

Wpłynąłem na Bonito do strumienia