Smutno jakoś człowiekowi się robi...

Budowanie jest zawsze czynnością radosną i twórczą.Burzenie jest smutne.Ale niestety /czasami/ nieuchronne

Akurat w tym prztpadku,"nieuchronne"-można było oddalić....Gdyby BM-6001 była w prywatnych rekach,to do dzis pływałaby na chwałe naszą i naszej żeglugi.Byłem ostatnim dzierżawcą w/w jednostki i mimo starań nie udało sie jej uratować...Szkoda.A wystarczyło troche checi i MNEJ PAZERNOŚCI.!!!

Panie Jacku, jestem przekonany,że ta BM-ka lśniła by w Pana rękach, ale niestety mentalności i zachłanności pewnych ludzi nie da się zmienić. Pomyśleć tylko ile statków (barek, BM,pchaczy) można by uratować, jakby "właściciele" chcieli je sprzedać...woleli jednak niszczyć "konkurencję" i złomowali statki.
Mi osobiście marzy się sytuacja, że większość statków na polskich rzekach będzie we władaniu małych rodzinnych firm, ale niestety to marzenie ściętej głowy. Jaki bank (wiadomo wchodzi w grę kredyt) zdecyduję się na udzielenie kredytu na ok 2.000.000 PLN dla małej firmy na budowę lub zakup statku???ech szkoda pisać.

Przedwczoraj w Szczecinie BM-500 w dobrym stanie "poszła" za 160.000 PLN! Ale nowa to ona nie była. Kpt. Bożym może wiedzieć o niej coś więcej. Znałem jej byłego, nieżyjącego już współarmatora, Józefa S.

Koju drogi,niestety jednostka miała innych właścicieli i oni postanowili nie inwestować w jej kosztowny remont.Ja ze swej strony starałem sie ,aby była w ciągłej eksploatacji,ale nie stety też nie mogłem wszystkiego sam dopilnować i stało sie tak jak widać.Barka BM-6001 wymagała przedewszystkim wymiany silników na nowocześniejsze,bo były na niej stare "Zulcery" do których niestety brakowało częśći...Jak wiemy ,wszystko jest do załatwienia,ale trzeba mieć do tego checi....
Panie Adamie,byłem zainteresowany m/s"Barbarą" ,która poszła za 165tyś.zł. Była to BM-ka z lat 60-tych,ale jak wszystkie jednostki co 5 lat odnawiono jej klase i remontowano.Obecnie ma ona niecałe 2 lata do klasy i wymaga pewnych nakładów.Sam przetarg był troche dziwny,ale to już inna "para kaloszy"...Pozdrawiam.

Oj! przykro patrzyć, kiedy coś niszczeje, choć mogło by jeszcze posłużyć...