To policzek dla przedstawicieli przemysłu i biznesu, którzy swoją logistykę oparli m.in. na dobrze rozwiniętej, a więc niezawodnej infrastrukturze nad Renem: nie ma nadrzędnego interesu publicznego w dalszym rozwoju rzek i kanałów, a dla bezpieczeństwa publicznego rozbudowa rzeki również nie ma znaczenia. Wynika to z projektu ustawy federalnego ministra transportu Volkera Wissinga, który dotyczy przyspieszonego zatwierdzania i planowania.

Podczas gdy 148 projektów rozbudowy tylko na obszarze dróg głównych i około 60 środków rozbudowy na obszarze kolei otrzymało prawne uproszczenia proceduralne w procesie zatwierdzania planów, a mianowicie w postaci uproszczonych ocen ochrony przyrody, ani jedna rozbudowa na obszarze dróg wodnych nie zostanie przyspieszona - ani na wybrzeżu, ani w głębi lądu.

W sierpniu ubiegłego roku Wissing wraz z czołowymi przedstawicielami branży powołał „Komisję Akceleracyjną” w związku z pogłębieniem toru wodnego na środkowym Renie, a w listopadzie jego biuro poinformowało prasę:

„Usunięcie wąskich gardeł na środkowym Renie to jeden z najważniejszych projektów federalnego planu tras transportowych. Wzmacnia lokalizacje przemysłowe nad Renem. Takie działania również mają dla nas najwyższy priorytet, jeśli chodzi o realizację naszych celów klimatycznych”.

W umowie koalicyjnej rząd pod koniec 2021 roku zapowiedział obiecująco: "zwiększyć udział żeglugi w przewozach towarowych oraz wzmocnić połączenia z zapleczem w głębi lądu”. Wiosną 2023 roku po takich zamiarach najwyraźniej nic nie zostało. Jens Schwanen, dyrektor zarządzający BDB, wyjaśnia:

„To kompletnie niezrozumiałe działanie, a minister Wissing nie podaje żadnego uzasadnienia, dlaczego w ustawie o przyspieszeniu zatwierdzania nie można znaleźć ani jednego projektu dotyczącego dróg wodnych. Szybsze planowanie i budowa, na przykład na Renie i w rejonie kanałów, jest niezbędne, zwłaszcza w odniesieniu do zaopatrzenia przemysłu stalowego, chemicznego i naftowego w surowce co jest niezwykle ważne dla Niemiec jako lokalizacji biznesowej. Ludność korzysta również bezpośrednio z niezawodnej żeglugi towarowej, na przykład w zakresie dostaw benzyny, oleju napędowego i oleju opałowego lub pośrednio - poprzez dostawy surowców - także energii elektrycznej. Dyskwalifikacja tych przewozów jako „nieleżących w nadrzędnym interesie publicznym” w żaden sposób nie oddaje znaczenia naszego środka transportu.

Minister, najwyraźniej mocno nastawiony na autostrady, będzie zdziwiony, gdy materiały budowlane, towary rolne, pasze dla zwierząt i nawozy, które obecnie są przewożone statkami, trafią w niedalekiej przyszłości na zatłoczone autostrady. Z tą strategią transportową minister z pewnością nie osiągnie celów Niemiec w zakresie ochrony klimatu”.

Konkretne środki w sektorze drogowym i kolejowym, o których mowa w ustawie, zostały sklasyfikowane jako „wymagające nadrzędnego interesu” i „służące bezpieczeństwu publicznemu”. Są to uwarunkowania techniczne, które są istotne dla uproszczonego badania kwestii ochrony przyrody zgodnie z federalną ustawą o ochronie przyrody. Procedura ta została przejęta z ustawy o przyspieszeniu LNG, po zdobyciu dobrych doświadczeń z uproszczeniami w procesie badań konserwatorskich, zwłaszcza przy budowie terminali LNG. „To zapewnia szybszą realizację projektów” – czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy o przyspieszeniu zatwierdzania.



tłum. A. Podgórski