Pieniądze są jak woda w naszych rzekach, musi !!!! płynąć co najmniej przepływ biologiczny bo organizmy wodne zginą.
Nie wolno również nagle wpuścić w istniejące koryto możliwości wykonawczych nadmiernej ilości pieniądza bo robi się powódź, a powódź to zawsze strata.
Powyższe zasady są bardzo proste a nasi Włodarze tego nie rozumieją od zawsze, i albo jest susza albo powódź.
W zeszłej dekadzie była kompletna susza. Na początku tej dekady na ODW zrobiono powódź. A teraz znowu jest susza. Jeżeli będzie kasa i rozwiązane zostaną problemy z Wodami Polskimi to zacznie się w ministerstwie żeglugi tupanie nóżkami no bo ktoś "mądry" wymyślił że ODW ma być kl.IV do 2030r---planowana powódź.
Od tego wieloletniego bujania wszyscy długo związani z żeglugą śródlądową i hydrotechniką mają permanentną chorobę morską.

Panie Ministrze, chciałem Panu wskazać na wyjątkową możliwość uzyskania gigantycznych środków na inwestycje w drogi wodne, wynikającą z Pańskich nowych uprawnień dotyczących zarządu nad mieniem Skarbu Państwa, zawartych w obecnej Ustawie Prawo Wodne.

Otóż nie jest żadną tajemnicą, że grunty położone w pobliżu dróg wodnych o stabilnym poziomie, cieszą się zarówno dużym powodzeniem jak i mają dużą wartość, o ile oczywiście można coś sensownego z nimi robić.

Mechanizm jest dość prosty i na świecie znany oraz stosowany: mianowicie tego rodzaju grunty poddaje się parcelacji od strony prawnej, następnie tworzy infrastrukturę (przy dzisiejszych technologiach jest to już dużo tańsze niż kiedyś, no i trwalsze), po czym szeroko proponuje (w naszych warunkach) wieczystą dzierżawę, biorąc do wyceny wartość rynkową takich gruntów (broń Boże początkową). Standardowo opłata wynosi 3% wartości rocznie, natomiast z racji dzierżawy gruntów o specjalnym charakterze, umowa jest de facto zobowiązaniem dzierżawcy do ponoszenia tych opłat przez okres jej trwania.

Jeżeli zaś mamy zobowiązanie długoterminowe o stałym charakterze, no to oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie aby np. BGK przyjmował pakiety takich zobowiązań jako zabezpieczenie pod akcję kredytową.

W efekcie od strony finansowej jest to dokładnie to samo co sprzedaż obligacji (uzyskuje się środki), natomiast obciążenia związane z finansowaniem przenosi się "na zewnątrz", rozkłada w czasie oraz - co jest chyba najistotniejsze - uzyskuje się trwałe powiązanie rocznych wpływów ze zmianą wartości gruntów wskutek inwestycji w szlaki wodne, co jest dodatkowym impulsem do tego, żeby plany i działania były jak najkorzystniejsze pod tym względem.

Niestety, zgodnie z projektem Ustawy o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej oraz ustawy Prawo Wodne, te uprawnienia zostaną ustawowo przeniesione w gestię Dyrektorów nowych terytorialnie Urzędów Żeglugi Śródlądowej, Pan zaś będzie instancją II stopnia w rozumieniu KPA i będzie jedynie sprawował nadzór (o, tu: https://legislacja.rcl.gov.pl/docs//2...326689.pdf), co utrudni zintegrowane działanie na tym poziomie o którym wcześniej pisałem.

Tak więc, póki co, ma Pan w rękach świetne narzędzie, a lepsza jest autokreacja na bazie zobowiązań długoterminowych niż ściąganie pieniędzy z rynku poprzez akcję sprzedaży obligacji, szczególnie że wzrost wartości tych nieruchomości może być kompensowany na poziomie relacji BGK - Ministerstwo - NBP - RPP stopami procentowymi i prorozwojowymi metodami wykorzystywania różnicy pomiędzy nakładami a wpływami.

A co do projektu Ustawy o zmianie (itd.), dokładnie propozycja zawarta w projekcie brzmi:

art. 2 ust. 3:
"...w art. 258 dodaje się ust. 15-18 w brzmieniu:
"15. Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, w imieniu ministra właściwego do spraw żeglugi śródlądowej, gospodaruje mieniem Skarbu Państwa w zakresie, o którym mowa w ust. 2, 4, 6 i 9, w szczególności utrzymuje mienie wchodzące w skład śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym, w tym reprezentuje Skarb Państwa, wykonuje uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa oraz dokonuje czynności prawnych.
16. Reprezentacje Skarbu Państwa oraz wykonywanie praw właścicielskich Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 15, stwierdza właściwy wojewoda, w drodze decyzji wydanej na wniosek dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej.
17. Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach decyzji, o których mowa w ust. 16, jest minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej.
18. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej sprawuje nadzór nad dyrektorami urzędów żeglugi śródlądowej w zakresie gospodarowania mieniem,
o którym mowa w ust. 15."...".

Oczywiście inaczej by wyglądała sprawa, gdyby Pan w drodze rozporządzenia delegował swoje uprawnienia, no a w takiej sytuacji Dyrektor zyskuje ustawowe umocowanie do wszelkich działań, dość szeroko pojętych, a w takiej sytuacji zintegrowane zarządzanie możliwościami lewarowania znacznie zmaleje.