W Polsce brakuje systemowego podejścia do transportu intermodalnego. Buduje się kolejne terminale, modernizuje infrastrukturę, ale brakuje wieloletniego planu stworzenia systemu połączeń multimodalnych uwzględniającego rolę Polski jako kraju tranzytowego. O tym jak powinno się planować inwestycje infrastrukturalne dla rozwoju nowoczesnej transportu towarowego mówi w rozmowie z Rynkiem Infrastruktury Dariusz Stefański, prezes PCC Intermodal.

W krajach Europy Zachodniej intermodal się rozwija, zresztą nie tylko wykorzystując kolej, ale także szlaki wodne i rozbudowane porty śródlądowe. W Duisburgu, który jest największym śródlądowym portem Europy jest hub intermodalny, do którego kontenery dojeżdżają pociągami, ciężarówkami i barkami po Renie. W Polsce nie ma nawet realnych planów uregulowania Odry, czy choćby prób przywrócenia częściowej żeglugi na Wiśle. Trzeba także pamiętać, że rozwój usług intermodalnych jest kluczowy dla przyszłości polskich portów morskich. Mamy nowoczesne terminale kontenerowe w Gdyni i Gdańsku, ale trójmiejski węzeł komunikacyjny już jest lekko przytkany.

Obecnie gros ładunków skandynawskich do/z rejonu południowej Europy transportowanych jest przez porty niemieckie Rostock i Lubeck. Jeśli uruchomimy korytarz transportowy, który umożliwi dostawę towarów z portów polskich do Werony, Mediolanu, Kopru czy Triestu w 24 godziny, to znaczna część tych ładunków będzie transportowana przez Gdańsk/Gdynię, Szczecin, Kołobrzeg czy Elbląg.

Więcej: rynekinfrastruktury.pl