Dzwoniłem do Staszka tuż przed jego wyjściem na Ostanie pożegnanie wiślaków-spieszył się bardzo więc rozmowa była krótka. Chciałem zapytać o szczegóły odejścia naszego kolegi Wojtka, który był dość aktywny na portalu. Dwóch kapitanów stracił wiślany Płock.
NIECH ODPOCZYWAJĄ W POKOJU [*] [*]

Panta Rhej - życie, czas i rzeka.
Refleksja nad sensem naszego życia. "Człowieczy los nie jest bajką ani snem..." to słowa piosenki Anny German.
Wszystko na świecie prędko przepłynie, płomienie zgasną, Wisła przepłynie, przepłynie radość i to co boli, czasy wspaniałe i czas niedoli. Minęło szczęście, przeszło - cierpienie. Teraz zostało tylko wspomnienie. Wpatrzony w szarą toń naszej płockiej Wisły i odpływające w nie znaną dal, dwa płonące obok siebie wieńce - dla, ś.p. Wojtka i Andrzeja w głowie przesuwały się jak czarny kłębiący się dym z komina wiślanego parowca smutne, sięgające zenitu refleksje nad człowieczym losem i życiem, które podobne jest do knota palącego się znicza, który zostanie zdmuchnięty przez wiślany wiatr - lub dotrwa do końca, ale zgaśnie na pewno. Niech patronka mazowieckiej Wisły św. Barbara wskaże naszym ś/p. zmarłym kolegom bezpieczną wiślaną drogę do ELISIUM - portu wiecznej wachty.