Mieszkańcy miejscowości położonych w Dolinie Iłowsko-Dobrzykowskiej, biegnącej wzdłuż środkowego biegu Wisły, uważają, że pogłębianie rzeki na tym odcinku jest niewystarczające. Ich zdaniem, taki stan powoduje stały wzrost zagrożenia powodziowego. Dolina Iłowsko-Dobrzykowska, o długości ok. 30 km, przebiega przez cztery gminy woj. mazowieckiego: Młodzieszyn, Iłów, Słubice i Gąbin. Położona jest w bezpośrednim sąsiedztwie Wisły. Rzeka na tym odcinku nanosi z górnego jej biegu co roku ok. 1,5 mln metrów sześc. piasku, mułu i żwiru.

Mieszkańców miejscowości położonych m.in. w gminach Gąbin i Słubice w 2010 r. dwukrotnie nawiedziła powódź. Obawiają się, że ilość nanoszonego tam z nurtem Wisły piasku i mułu spowoduje poważne zagrożenie przy mniejszym niż wówczas wezbraniu rzeki.

- Dochodzimy do wniosku, że Wisła coraz bardziej się zamula, coraz wolniej płynie. Boimy się, że mniejsze wezbranie, czy obfite opady deszczu mogą doprowadzić do bardzo trudnej sytuacji – powiedział Sławomir Januszewski ze Stowarzyszenia Obrońców Doliny Iłowsko-Dobrzykowskiej. Zaznaczył, iż zdaniem Stowarzyszenia Obrońców Doliny Iłowsko-Dobrzykowskiej, systematyczne pogłębianie i udrażnianie koryta Wisły powinno rozpocząć od Zbiornika Włocławskiego by następnie objąć położone powyżej kolejne odcinki rzeki.

- Są miejsca, gdzie Wisła kiedyś była żeglowna, a obecnie, o tej porze roku czyli wiosną, gdy jest większy spływ wody z gór, widać łachy piachu, plaże na środku rzeki – dodał Januszewski.

Zbiornik Włocławski rozciąga się na Wiśle od Włocławka do Płocka. Ma długość 58 km i szerokość do 2 km. Powstał pod koniec lat 60. XX wieku w związku z budową zapory i elektrowni we Włocławku. Pogłębianie rzeki na tym odcinku i powyżej Płocka rozpoczęto po powodzi w 1982 r. Prace przerwano w latach 90. XX wieku. Zostały wznowione po powodzi w 2010 r. W rejonie tym, według danych płockiego oddziału Regionalnego Zarządu Gospodarski Wodnej, w 2013 r. wydobyto z rzeki ok. 300 tys. metrów sześc., a w 2014 r. ok. 260 tys. metrów sześc. piasku.