Dla "aktywistów" z WWF człowiek jest szkodnikiem i żyjąc niszczy przyrodę. To absurdalne założenie wyklucza jakikolwiek rozwój społeczny, który wymaga często wyborów mniejszego zła. Ci tzw. "ekolodzy" unikają jednak jakiejkolwiek merytorycznej dyskusji, za to z dużą łatwością i przy finansowym wsparciu agend Ministerstwa Środowiska potrafią inicjować skrajnie nieodpowiedzialne zachowania (blokady inwestycji itp.) oraz uprawiają iście goebbelsowską propagandę, celowo fałszując czy też na własny użytek dowolnie interpretując dane statystyczne lub uwarunkowania polityczne czy ekonomiczne.

Popadają przy tym w skrajności i cierpią niejednokrotnie na ideologiczne rozdwojenie jaźni (vide zbiornik Czorsztyn: budowę torpedowano protestami a gdy powstał - objęto go restrykcjami programu "Natura 2000"). Tajemnicą poliszynele jest fakt finansowania protestów tzw. "organizacji ekologicznych" przez rosyjski Gazprom w celu uzyskania pozycji monopolisty w dziedzinie wydobycia i eksportu gazu. Tak było np. z polskimi łupkami i rurą przez Bałtyk uniemożliwiającą dziś wejście dużym gazowcom do Świnoujścia.

Nie inaczej jest z inwestycjami w drogi wodne, przeciw którym tak zaciekle protestuje WWF, jakby nie miał świadomości, że na wszystkie z nich są decyzje środowiskowe. Trudno oprzeć się wrażeniu, że WWF Polska chciałby nadzorować te prace i brać za to pieniądze. Przecież wiemy, ze jeśli nie wiadomo, o co chodzi... Jak bowiem inaczej wytłumaczyć zaciekłe tępienie najbardziej ekologicznego rodzaju transportu, który nie tylko nie odbiera bezpowrotnie (jak drogi i koleje) przestrzeni życiowej różnym stworzeniom, nie rozjeżdża ludzi i zwierząt kołami, nie generuje zanieczyszczeń, hałasu i niszczących budynki wstrząsów oraz ma nieosiągalne dla innych rodzajów transportu wskaźniki ekonomiczne w kosztach bezpośrednich i zewnętrznych.

Rozpowszechniane jest właśnie stanowisko WWF Polska w sprawie inwestycji w szlaki śródlądowe związane ze Strategią Rozwoju Transportu. Argumentacja jest jednostronna i jak zwykle nasycona złą wolą a w wielu miejscach graniczy z oszustwem informacyjnym (transport śródlądowy to przeżytek, nazywa się "renaturyzacją rzek" nieróbstwo i zaniedbania - tak jakby ten, kto w domu ma brud, szczury i karaluchy był wzorem do naśladowania). Na zdjęciu ilustrującym: WWF i inne organizacja zabraniają wycinania zbędnej roślinności na brzegach rzek. Chaszcze staja się więc wysypiskiem śmieci, których "zieloni" sprzątać jakoś nie chcą...

Całość artykułu na stronie Rady Kapitanów.