Titanic – angielski parowy transatlantyk pasażerski klasy Olympic, należący do towarzystwa okrętowego White Star Line. Podczas swojego dziewiczego rejsu z Southampton do Nowego Jorku przez Cherbourg i Queenstown, zderzył się 14 kwietnia 1912 roku z górą lodową i 15.04 zatonął a wydarzenie to stało się tematem wielu powieści, filmów, hipotez i rozważań.

Jego katastrofa spowodowała także istotną nowelizację praw i zasad bezpieczeństwa morskiego. Z 2224 pasażerów Titanica zginęło 1563. Przyczyn tak dużej ilości ofiar było wiele: od zbyt małej ilości łodzi ratunkowych, poprzez przestarzałe przepisy o wymogach oddzielenia pasażerów klasy trzeciej od reszty, skończywszy na nadmiernej prędkości statku w feralną noc spowodowanej najprawdopodobniej rywalizacją o tzw "Błękitna Wstęgę Atlantyku" - zaszczytne miano najszybszego statku na trasie z Europy do Ameryki.

Jeden ze stosowanych wówczas przepisów Brytyjskiej Izby Handlu, według którego liczba miejsc, jakie statek powinien mieć w szalupach liczona była na podstawie wyporności, okazał się kompletnie przestarzały. Dla Titanica wiążącym punktem przepisu była następująca zasada: statek pełnomorski o wyporności powyżej 10 000 BRT musi mieć minimum 16 szalup ratunkowych mogących pomieścić 550 osób i o powierzchni nie mniejszej niż 260 metrów kwadratowych, oraz tratwy o pojemności 75% pojemności szalup. Titanic spełniał te wymagania z dużą nawiązką, jednak w owych czasach nikt nie zdawał sobie sprawy z rozbieżności pomiędzy przepisem, skonstruowanym dla jednostek czterokrotnie mniejszych niż Titanic, a rzeczywistością. Łodzi ratunkowych na statku było za mało. Szesnaście zawieszonych na żurawikach szalup, wraz z szalupami składanymi i tratwami mogło pomieścić co najwyżej 1170 osób (w rzeczywistości szalupy opuszczały statek w połowie puste, ze względu na nieznajomość ich ładowności przez oficerów). O fakcie, że dla połowy ludzi brak jest miejsca w szalupach, wiedziało jedynie kilku ludzi na pokładzie.

Po katastrofie specjalna konferencja w Londynie ustaliła w 1913 roku nowe przepisy o środkach ostrożności i urządzeniach ratowniczych. Obowiązkowe stały się całonocne wachty przy urządzeniach nadawczo-odbiorczych, a aparatura telegraficzna stała się ważnym elementem bezpieczeństwa na morzu. Katastrofa Titanica upowszechniła także sygnał SOS wśród brytyjskich radiotelegrafistów (przyjęty cztery lata wcześniej, w miejsce starego CQD, wciąż był mało popularny wśród Brytyjczyków).

Przynajmniej dwa zdarzenia mogły uchronić statek przed tragedią. Dzień przed wypłynięciem w dziewiczy rejs w piątej kotłowni Titanica, tuż przy grodzi wodoszczelnej zapalił się z nieznanych przyczyn skład węgla. Ogień udało się opanować, lecz uszkodził on gródź wodoszczelną, którą potem zasmarowano olejem i przykryto. Wiadomość tę trzymano w ścisłej tajemnicy z obawy przed utratą pasażerów w pierwszym rejsie. Podczas tonięcia osłabiona gródź pękła na skutek napierania olbrzymich mas wody i spowodowała szybsze zatonięcie statku. Gdyby zdecydowano się ją wyremontować przed rejsem - mogłoby to zmienić bieg wydarzeń.

Drugie zdarzenie, mogące zatrzymać zły los, wywołało dobrze nam - łodziarzom śródlądowym znane zjawisko "przyssawania". Podczas wypływania w dziewiczy rejs z Southampton ogromny Titanic przechodząc przez wąski kanał portowy spowodował zerwanie się z cum statku "New York" i mało co nie doszło do uderzenia tego statku w burtę Titanica - zabrakło dosłownie metra. Część pasażerów potraktowała to wydarzenie jako zły omen i wysiadła w porcie w Queenstown. Ta decyzja – jak się okazało – prawdopodobnie uratowała im życie.

na podstawie: Wikipedia