Poniedziałek, 24 Października 2011. Wczesny, mglisty, jesienny poranek. Resztki snu z powiek zrzuca natrętny dzwonek telefonu. Dzwoni Kazik Węgrzyn z wiadomością. Kamieniarze z firmy jadą do Wrocławia rozebrać stary i montować nowy nagrobek "Cyrki". Co prawda mieli być tydzień temu. Tylko 7 dni spóźnienia. Jak na okres przed 1 listopada to chyba nieźle. Ponad tydzień po "Dniu Nauczyciela" i ponad tydzień przed "Świętem Zmarłych". Dzwonię do parafii by otworzyli cmentarz. Proboszcz nawet się nie złości, mimo że prosił, by powiadomić Go co najmniej dzień wcześniej. Załatwiam najpilniejsze sprawy i gonię na Psie Pole dopilnować roboty.


Dzisiaj kończymy część akcji pod nazwą "Cyro". Wiem, że wiele miejsc spoczynku naszych wychowawców i nauczycieli wymaga naszej troski i pamięci. Wierzę, że nie pozostaniemy obojętni. Pokazaliśmy naszą wrażliwość, hojność i honor. W wielkiej części te cechy zawdzięczamy IM. Dziękuję z całego serca wszystkim wspomagającym akcję. Każdemu z osobna pragnąłbym uścisnąć dłoń i wyrazić wdzięczność. Wszystkim, którzy dobrym sercem i dobrowolnymi hojnymi datkami udowodnili, że choć Naszej Szkoły już nie ma Jej historia trwa dalej. Tworzymy ją MY. Dziękuję.