Statek pasażerski "Ernst Reuter" - nie za duży, nie za nowy ale posiada atut nie do zbicia: nazwę! Ernst Reuter był pierwszym demokratycznie wybranym burmistrzem Berlina Zachodniego. Urzędował od 1948 do swojej śmierci w 1953 roku. Postać w Berlinie bardzo szanowana i poważana. Wzorzec polityka.
Natomiast "Ernsta Reutera" na zamówienie Stern und Kreisschiffahrt zbudowała stocznia Teltow Werft w południwoberlińskiej dzielnicy Zehlendorf. Był to jak na owe czasy bardzo komfortowy statek, szczególnie lubiany na popołudniowe rejsy przy kawie.
Wodowanie kompletnie wyposażonego "Reutera" odbyło się 29 maja 1957. Matką chrzestną została wdowa po zmarłym, pani Hanna Reuter. Statek miał 34,40 m długości, 7,95 m szerokości i zanurzenie 1,26 m. Mógł zabrać 300 pasażerów. Koszt budowy wyniósł wtedy 375.000 marek. Z biegiem czasu został przedłużony na 38,68 m i od tej pory zabiera 500 posażerów. Oryginalnie wyposażony był w dwa silniki Mercedes - Benz po 102 KM. Czy te same ma do tej pory, trudno powiedzieć.

Wodowanie 29 maja 1957:


Zdobyłem kilka pięknych, starych kartek pocztowych z "Ernstem Reuterem", które chciałbym poniżej pokazać. Na wszystkich zbiegiem okolicznościci zachowały się dobrze czytelne stemple pocztowe.
"Ernst Reuter" na Haweli na wysokości Luftkurortu Konradshöhe. Stempel 26.05.1959:


Stempel na tej widokówce pokazuje 03.09.1961:


Na Haweli na wprost wyspy Imchen koło Kladow. Stempel 11.05.1963:


Na Jeziorze Wannsee. Stempel 07.06.1988:


Oczywiście, "Ernst Reuter" plywa do tej pory w barwach Stern und Kreisschiffahrt.
Dwa współczesne zdjęcia statku. Jego wygląd zmienil się znacznie - napewno przeszedł kilka kuracji odmładzających. A swoją drogą jest szczególnie lubiany przez pasażerów - ma dużo miejsca pod chmurką!

"Ernst Reuter" w Berlinie - Spandau, 03.06.2005:


Na Teltowkanal, 03.06.2009. Foto Biberbaer:


Jeszcze nieco o stoczni w której powstał "Ernst Reuter". Teltow Werft była niewielką stocznią położoną nad kanałem o tej samej nazwie. Powstała w 1921 roku na bazie zakładów naprawczych taboru technicznego eksploatacji Kanału. Nie byłoby o czym wspominać, gdyby nie to że zakład wyróżniał się nieprawdopodobną myślą techniczną. Jako pierwsza stocznia w Europie wprowadziła spawanie kadłubów statkowych łukiem elektrycznym! Pierwszy, całkowicie spawany statek opuścił stocznię w 1927 roku. Była to pasażerka "Zehlendorf" z numerem budowy (dopiero) "8"! Od tego momentu wszystkie jednostki ze stoczni Teltow Werft były kompletnie spawane, a powstało ich prawie 300. Jakość spoin była tak wysoka, że nigdy nie zgłoszono najmniejszej reklamacji. Spawanie kadłubów nie było wtedy takie oczywiste, jeszcze długo po wojnie statki nitowano...
Stocznia istniała do końca 1962. Budowa muru berlińskiego spowodowała jej upadek.

Pierwszy całkowicie spawany statek zbudowany w Europie powstał w stoczni Teltow Werft w 1927 roku. "Zehlendorf" w swojej oryginalnej postaci:


Aktualne zdjęcie "Reutera" - statek w Berlinie na Szprewie poniżej mostu Ebertsbrücke. Foto Bahnfrend, 03.08.2024:

Mirku! Jesteś niezawodny w przybliżaniu historii europejskiej pasażerki! Duże dzięki.
Dla zainteresowanych berlińską białą flotą proponuje dwie publikacje:
Kurt Groggert "Personenschiffahrt auf Spree und Havel" Berlin 1988 oraz
"Fahrgastschifffahrt in Berlin" 2007

Jeszcze raz dziekuję Janusz za słowa uznania. Oczywiście jak zapewne zauważyłeś, w pisaniu tego komentarza korzystałem po części z Groggerta. Toć to pomnikowe dzieło historii żeglugi pasażerskiej na berlinskich drogach wodnych wydane przez Muzeum Komunikacji i Techniki w Berlinie jako tom Nr10. Z tej książki pochodzi zdjecie z wodowania "Reutera" i sylwetka "Zehlendorfa". Jak zwykle nie przywiązuję wagi do podawania źródeł, nie wiem skąd to złe przyzwyczajenie
A tej drugiej pozycji nie mam i nie wiem dlaczego...
Serdecznie pozdrawiam, Mirek

Ernst Reuter był socjaldemokratą, ale nie zawsze. Podczas pierwszej wojny światowej dostał się do niewoli rosyjskiej, którą opuścił po zwycięstwie Rewolucji Październikowej jako komunista. Był nawet komisarzem ludowym w okręgu saratowskim nad Wołgą, a jakże...
To było krótko. Do końca życia został wierny ideałom socjaldemokratycznym zdecydowanie odrzucając komunizm. Poczta Berlina Zachodniego trzykrotnie wydała znaczki z jego konterfektem. Pierwszy w roku 1954 w pierwszą rocznicę śmierci (ten w środku), drugi w 1957 w dziesięcioznaczkowej serii "Słynne postacie z historii Berlina" (prawy) i trzeci w 1989 w setną rocznicę urodzin.


Nazwa Ernst Reuter kojarzy mi się z dwoma miejscami w Berlinie: z Placem Reutera i z Elektrownią Reuter. W końcu ileś tam lat temu woziliśmy śląski węgiel do berlińskich elektrowni.
Ernst - Reuter - Platz położony jest w eleganckiej dzielnicy Charlottenburg i po wojennych zniszczeniach zupełnie na nowo zabudowany. Tą wielką widokówkę o wymiarach 14,5 x 20,5 cm kupiłem za ostatnie fenigi i jakimś cudem zachowała się do tej pory. Wtedy nowoczesna architektura Placu zrobiła na mnie wielkie wrażenie. A przy tym mnóstwo zieleni i staranna oprawa całości. Zdjęcie pochodzi jak szacuję z połowy lat sześćdziesiątych.


W zasadzie wygląd Placu Reutera nie zmienił się do dzisiaj - zmianie uległy tylko reklamy na budynkach. Plac Reutera często odwiedzaliśmy, leżał w pobliżu Elektrowni Charlottenburg gdzie zazwyczaj mieliśmy ładunek. Kolejka do wyładunku była czasami długa, więc łaziliśmy z nudów po tym "lepszym" Berlinie który był wtedy dla nas innym światem...
Na planiku widać w prawym dolnym rogu Plac Reutera, a u góry przy ulicy Am Spreebord nad samą Szprewą, leżała Elektrownia Charlottenburg:


Elektrownia zbudowana została w roku 1900. Wtedy Charlottenburg był oddzielnym miastem zamieszkałym przez zamożnych obywateli, którzy postanowili zbudować własne źródło energii elektrycznej i uniezależnić się od Berlina. Węgiel potrzebny do opalania kotłów nowej elektrowni, początkowo dla maszyn parowych później turbin parowych, dostarczany był transportem wodnym. Wyładunek odbywał się przy własnym nabrzeżu na Szprewie. Tak pamiętam to miejsce które nazywaliśmy zwyczajnie "Spreebord", z czasów naszych rejsów do Berlina w latach 1972 - 1973:


W roku 2001 wycofano z eksploatacji część elektrowni opalanej węglem. Był to ogólny trend przechodzenia energetyki na paliwo płynne. Pięć lat później rozebrano wszystkie urządzenia przeładunkowo - transportowe. Pozwoliło to na zagospodarowanie nabrzeża i budowę alei spacerowej, która prowadzi prościutko do ulubionego w tej chwili przez Berlinczyków ogródka piwnego CapRivi. Niemniej historyczną halę maszynowni z roku 1900 i wiele innych obiektów zachowano jako pomniki kultury technicznej.
Widok Elektrowni Charlottenburg z mostu Caprivibrücke dzisiaj:


Elektrownia Charlottenburg funkcjonuje oczywiście do tej pory. Jako paliwo służy gaz ziemny. Trzy turbiny gazowe mają łącznie 215 MW mocy elektrycznej i 295 MW mocy termicznej. Turbiny mieszczą się w tej na pomarańczowo pomalowanej hali z trzema kominami. Statek na lewo u dołu to zupełnie przypadkowo nasz "Ernst Reuter"! Foto ThoKay, 15.07.2007:


Oczywiście, woziliśmy węgiel również do Elektrowni Reuter. Leżała w dzielnicy Siemenstadt niedaleko ujścia Szprewy do Haweli. Powstała w roku 1931. Po wojnie została rozbudowana i stała się największą elektrownią Berlina Zachodniego. Ma własny basen portowy, który jest naturalną odnogą Szprewy. Była w nim zawsze wspaniale ciepła woda niezależnie od pory roku. Ileż to razy tam się kąpaliśmy! Dzisiaj znaczenie Elektrowni Reuter znacznie zmalało. Jej moc wynosi "tylko" 160 MW. Kotły ma dalej opalane węglem lub odpadami drewna.

Elektrownia Reuter. Foto Alexrk2, kwiecień 2012:


W 1987 roku w bezpośrednim sąsiedztwie Elektrowni Reuter powstała druga, bardzo nowoczesna elektrownia - Reuter West. Jej dwa bloki energetyczne mają łącznie 564 MW mocy elektrtcznej. Tym samym Reuter West jest najsilniejszą ze wszystkich jedenastu berlińskich elektrowni. Opalana jest tradycyjnie polskim węglem, chociaż może pracować również na ciężki olej napędowy.


Tą nocną panoramę kmpleksu elektrowni Reuter znalazłem w internecie. Kliknąć! Foto Frank, 07.07.2016:


No i oczywiście, jak to u mnie w ostatnim czasie, nie obejdzie się bez filatelistyki. W roku 1956 poczta Berlina Zachodniego wydała trzynasto znaczkową serię zatytułowaną "Oblicza Berlina". Na jednym z nich pokazana została Elektrownia Reuter. Na innej zachodnioberlińskiej serii z roku 1975 pt. "Przemysł i Technika" na znaczku za 140 fenigów, widzimy przykład ciepłowni. Za wzorzec do tego znaczka posłużyła elektrociepłownia Lichterfelde położona nad Kanałem Teltow. W jej pobliżu znajdowała się kiedyś stocznia Teltow Werft, w której jak wiemy powstał "Ernst Reuter". I tak koło się zamyka.


Elektrownię Lichterfelde oddano do eksploatacji w roku 1972. Trzy bloki energetyczne pracują na gaz ziemny co jest szczególnie ważne dla ochrony środowiska. Moc elektrowni wynosi 450 MW elektrycznie i 720 MW termicznie.
Widok Elektrociepłowni Lichterfelde nad Teltowkanal ze znajomym obiektem pływającym na pierwszym planie: