A co to, Mirek. Wycieczka z Polski wyczarterowała tego "ukwieconego alpejskiego lisa"? Skiż flagi na dziobie?
Niemniej widoczek piekny.
:p

Witaj Kazik! Sam zastanawiam się skąd polskie barwy na dziobie tego Alpejczyka. Chyba to proporzec armatora. Przyrzekam że dowiem się.
Wkrótce o tym ciekawym statku napiszę więcej.
Pozdrawiam, Mirek

W tle zdjęcia widać harakterystyczną, piramidopodobną sylwetkę Niesen (2362 m.n.p.m.). Sama nazwa "Blümlisalp"oznacza rownież szczyt, i to jaki - 3664 m.n.p.m.!
Tytułowe zdjęcie chociaż artystyczne (?) nie oddaje całego uroku parowca. To jest lepsze. "Blümlisalp" manewruje w pobliżu przystani w Spiez 24 lipca 2006. Autorem zdjęcia jest Peter Alder:


"Blümlisalp" jest obecnie jedynym parowcem na Jeziorze Thunersee, położonym w berneńskim Oberlandzie. Ten piękny statek powstał w 1906 roku w zakładach Escher Wyss w Zurychu i był swego czasu największym i najbardziej luksusowym ze wszystkich parowców kursujących na szwajcarskich jeziorach. Jego koszt wyniósł 375.000 ówczesnych szwajcarskich franków. Obydwa pokłady wykładane były klepkami z pinii amerykańskiej, a główne schody wiodące na górny pokład wykonano z drewna dębowego i podtrzymywane przez rzeźbione kolumny. Od 1968 roku był ostatnim szwajcarskim parowcem opalanym węglem. Niestety, 1. sierpnia 1971 roku statek wycofano z eksploatacji. Armator nie widział dalszych sensownych perspektyw jego eksploatacji. Parowca odstawiono w żwirowni przy deltowatym ujściu rzeki Kander do Thunersee w pobliżu Thun, gdzie bezimiennie przeleżał 14 lat (jego nazwę dostał jeden z nowo wybudowanych motorowców).


Ale jakże może istnieć duże szwajcarskie jezioro bez parowca? Pod naciskiem opinii publicznej postanowiono odrestaurować weterana. Potrzebne na to były dwa głosowania społeczństwa, sześć lat pracy i 9 milionów szwajcarskich franków. Przeprowadzono bardzo staranną odbudowę, starając się zachować wszystkie oryginalne elementy parowca. Ze względów technicznych koniecznym było jego przedłużenie o 3 m, czyli o jedną oś okienną. Drugi rejs dziewiczy zainicjował "Blümlisalp" w piątek 22 maja 1992 roku. Naturalnie, z powrotem otrzymał swoją dawną nazwą! Motorowca przechszczono na "Stadt Thun".

Jedno z jego przepięknie odrestaurowanych wnętrz:


A oto dane techniczne "Blümlisalp":
Długość.......................................................63.45 m
Szerokość....................................................13,30/6,80m
Zanurzenie zaladowany...................................1,78 m
Wyporność załadowany.................................390 t
Prędkość......................................................25 km/h
Ilość pasażerów..............................................750
"Blümlisalp" napędzany jest oryginalną, dwucylindrową, ukośnie leżącą maszyną parową podwójnego rozprężania na parę przegrzaną o ciśnieniu 10 Atm, zbudowaną również przez Escher Wyss w 1906 roku. Sterowanie suwakowe systemem Goocha.
Moc..............................................................650 KMi przy 44 obr/min
Średnice cylindrów..........................................670/1150 mm
Skok tłoków..................................................1150 mm
Kiedyś, zaraz po wybudowaniu pary dostarczały dwa kotły również produkcji Escher Wyss opalane węglem. Zużywał 455 kg tego paliwa na godzinę, aby statek osiągnął prędkość maksymalną 26 km/h. Energii elektrycznej dostarczało małe dynamo 110 V z turbinką parową Laval o mocy 10 KM. Po przebudowie "Blümlisalp" otrzymał nowoczesny kocioł parowy firmy Schenkel opalany ultralekkim olejem opałowym, który produkuje parę (również) o ciśnieniu 10 Atm. Obydwa koła łopatkowe systemu Morgan osadzone na wałach odkutych ze stali Siemens - martenowskiej mają średnicę 3900 mm i po dziewięć stalowych, wygiętych łopatek o wymiarach 2500 x 720 mm.

Piękne sylwetkowe ujęcie bocznokołowca płynącego pełną parą po jeziorze Thunersee. Foto reiner ulrich, 25.05.2015:



"Blümlisalp" wchodzi do portu w Spiez. Ekspresyjne zdjęcie starego parowca w nowym wydaniu. Foto Stefan Wullschleger, 14.08.2016 (na zdjęcia należy oczywiście kliknąć):


Jeżeli ktoś miałby ochotę zobaczyć jak wyglądał "Blümlisalp" w dawnych czasach to zapraszam tutaj: http://www.zegluga-rzeczna.pl/infusio...to_id=1287

W sprawie niecodziennej flagi powiewającej na dziobie tego parowca, zwróciłem się do jego armatora, Berner-Alpenbahn-Gesellschaft Bern-Lötschberg-Simplon (BLS) z Intrlaken, z prośbą o wyjaśnienie co ona oznacza. Bardzo uprzejmy e-mail brzmiał: "Nie jest to żadna flaga nautyczna (armatorska, kodu sygnałowego itp.), a tylko wariacja szwajcarskich barw narodowych, czyli biało-czerwonych. Od niepamiętnych czasów taka flaga powiewa na dziobach wszystkich jednostek BLS, który eksploatuje je na jeziorach Thunersee i Brienzersee". Czysty przypadek, że szwajcarska wariacja barw narodowych z alpejskich jezior, wygląda jak nasza flaga państwowa. Ala myślę, że nie ma się o co gniewać!

Na powyższych zdjęciach nie widać dziobowych elementów na linii wodnej .Czyżby montowano je w okresie pużniejszym.

Ten element na dziobie to nic innego jak ster dziobowy. Zarówno "Blümlisalp", jak i "Beatus" i "Bubenberg" miały stery dziobowe od urodzenia. Były pomocne przy wycofywaniu się rufą z kanałów do Thun i Interlaken. Jeszcze raz odsyłam do rysunku "Blümlisalpa" gdzie ster dziobowy jest dobrze widoczny: http://www.zegluga-rzeczna.pl/infusio...to_id=1287
Podczas jazdy ster znajduje się pod wodą.