"IRMINA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1968; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/12
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,49 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1968;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1969: IRMINA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1985: - nowy silnik wysokoprężny typu UE680/193/1; 6-cio cylindrowy produkcji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjneg / Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 165 KM [121 kW]; ilość obrotów 2000/min; sprzęgło o przełożeniu 4: 1. Prądnica 28 kVA = 400 V.
1988: - wycofany.
1990: NORDWIND - V.E.B. Schiffkomerz, Rostock.
zdolność przewozowa 120 pasazerów.
1992: NORDWIND - Ernst Loyewski, Saßnitz.
2000: - jeszcze eksploatowany, dalej ?.


---------------------------------- KONIEC-------------------------------------------------

"REGINA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1968; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/11
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,47 m; szerokość: 5,81 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,65 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1968;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1969: REGINA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1990: REGINA - Żegluga Świnoujska, Świnoujście.
1992: - nowy silnik wysokoprężny typu UE680/193/1; 6-cio cylindrowy produkcji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjneg / Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 165 KM [121 kW]; ilość obrotów 2000/min; sprzęgło o przełożeniu 4: 1. Prądnica 28 kVA = 400 V.

"OLGA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1968; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/10
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,37 m; szerokość: 5,80 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1967;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1969: OLGA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1990: - wycofany.
1992.V.15: - sprzedany do Niemiec.

"JUSTYNA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1967; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/9
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,37 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1966; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1968: JUSTYNA - P.P. Żegluga Gdańska, Gdańsk.
1991: - wycofany.
1992. VI: - sprzedany do Grecji.
co dalej ????.

"BALBINA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1967; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/8
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,49 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,65 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1965;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1968: BALBINA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1990: - wycofany.
1992.III.31: BALBINA - Szczecińska Stocznia Remontowa "Gryfia", Szczecin.
używany jako prom do przewozu własnych pracowników.
1996: - nowy silnik wysokoprężny typu TAMD 41H-A; 6-cylindrowy produkcji Volvo-Penta, Goteborg o mocy 107 kW [ 145 KM].
1997: BALBINA - Szczecińska Stocznia Remontowa "Gryfia" S.A., Szczecin.
2008: - w eksploatacji.

"MARYNA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1967; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/7
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,47 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,65 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1965;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1967: MARYNA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1986: - nowy silnik wysokoprężny typu UE680/193/1; 6-cio cylindrowy produkcji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjneg / Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 165 KM [121 kW]; ilość obrotów 2000/min; sprzęgło o przełożeniu 4: 1. Prądnica 28 kVA = 400 V.
1991: MARYNA - Żegluga Świnoujska, Świnoujście.
1998: - wycofany, dalej ????.

"JAGNA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1966; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/6
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,54 m; szerokość: 5,83 m; wysokość burt: 2,06 m; zanurzenie: 1,34 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1965;średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1967: JAGNA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1990: - wycofany.
1992.III.31: JAGNA - Szczecińska Stocznia Remontowa „Gryfia”, Szczecin.
używany jako prom do przewozu własnych pracowników.
1999: - nie wykazywany.

"LUCYNA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1966; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/6
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,46 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1964; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 3,5 kVA = 230 V.i 1 x 0,9 kVA = 24 V
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1966: LUCYNA - P.P. Żegluga Gdańska, Gdańsk.
eksploatowany w porcie gdańskim zarówno do przewozu wycieczek jak do utrzymywania komunikacji w porcie na trasie: Nowy Port – Wisłoujście przez pewien czas również na Zalewie Wiślanym.
1991: - wycofany.
1992: - nabyty przez prywatną osobę i przeprowadzony do Gdańska – Górki Zachodnie nad Wisła Śmiała gdzie miał pełnić rolę pływającej kawiarni. Niestety do realizacji planów nie doszło.
1993: - zaniedbany statek przewrócił się na burtę na skutek demontażu wyposażenia. Służył też jako przykrywka do obrotu kolorowymi metalami, które ponoć miały być z niego wymontowywane ale ilość przechwyconych przez policję cennych stopów starczyła by na wyposażenie kilkudziesięciu takich jednostek a wrak statku był tylko osłoną przed kradzieżami.
1995: - złomowany.

"MAGDA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1965; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/5
DANE TECHNICZNE:
długość: 20,54 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,06 m; zanurzenie: 1,47 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1963; numer fabryczny 114/595; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.; 1 prądnica 3,5 kVA = 220 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1966: MAGDA - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1990: - wycofany.
1992: - sprzedany do Finlandii.

"CELINA"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1965; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/3
DANE TECHNICZNE:
długość: 21,58 m; szerokość: 6,21 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1963; numer fabryczny 114/560; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1965: CELINA - P.P. Żegluga Gdańska, Gdańsk.
1989: - wycofany.
1991: - złomowany w Bazie Remontowej Żeglugi Gdańskiej w Gdańsku.

"PROM NR 4"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1964; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/2
DANE TECHNICZNE:
długość: 21,08 m; szerokość: 6,21 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1963; numer fabryczny 104/444; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiązań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1964: PROM NR 4 - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
1966: FAFIK - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1989: - wymiana silnika na nowy typ UE 680/195/1; 6-cylindrowy produkcji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu o mocy 165 KM.
1991: FAFIK - Żegluga Świnoujska, Świnoujście.
1998: - wycofany.
2000: FAFIK - Józef Skiba, Dziwnów.
2004: FAFIK - PPHU EL-PORT Sp. z o.o., Elbląg.
port mac. Dziwnów.
2005: - eksploatowany w rejsach po Zalewie Wiślanym i rejsach wolnocłowych do rosyjskiego Bałtyjska.
2008: - w eksploatacji.

"PROM NR 1"

TYP STATKI: pasażerski prom portowy typu PP 120
ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1963; Gdańska Stocznia Rzeczna, Gdańsk-Stogi.
NR. BUDOWY: B070/1
DANE TECHNICZNE:
długość: 21,56 m; szerokość: 5,82 m; wysokość burt: 2,45 m; zanurzenie: 1,40 m.
SILNIKI GŁÓWNE
1 silnik wysokoprężny dwusuwowy 4-cylindrowy typu B120W produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o mocy 120 KM [88 kW] rok produkcji 1962; numer fabryczny 104/323; średnica cylindrów 195 mm; skok tłoka 260 mm
1 prądnica 6,5 kVA = 230 V.
INNE DANE
materiał budowy: dno-stal, burty-stal, pokład-stal
kadłub spawany o poprzecznym systemie wiazań
pędnik: 1 śruba; pasażerów: 200; załoga 5 osób.; prędkość: 15 km/h.

PRZEBIEG SŁUŻBY

1963: PROM NR 1 - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
1964: PROFESOR FILUTEK - P.P. Żegluga Szczecińska, Szczecin.
użytkowany do komunikacji wewnątrz portowej w Szczecinie a także do przewozu wycieczek po porcie. Pływał także w Świnoujściu jako prom.
1966: FILUTEK - zmiana nazwy.
na skutek kampanii prasowej prowadzonej przez środowisko profesorów szkół wyższych Szczecina jakoby nazwa statku obraża ich status naukowy zmieniono nazwę jednostki.
1988: - wymiana silnika na nowy typ UE 680/195/1; 6-cylindrowy produkcji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu o mocy 165 KM.
1991: FILUTEK - Żegluga Świnoujska, Świnoujście.
1999: - wycofany.
2000: ARNO I - Żegluga Pomorska Sp. z o.o., Szczecin.
2007: ARNO I - Grzegorz Matyjaszczyk, Ustka.

WSTĘP

Długo się zastanawiałem czy opisywać te statki ale w końcu po namyśle postanowiłem zamieścić ich opis i losy bo przecież były to statki które głównie pływały na rzekach w ich końcowych odcinkach położonych w granicach wielkich portów oraz na wodach Zalewu Wiślanego. Szczególnie blisko związane były z krajobrazem Świnoujścia i Szczecina. To one przeprawiały niezliczone rzesze rodzimych mieszkańców i turystów na oba brzegi wysp Uznam i Wolin gdzie rozłożyło się miasto Świnoujście. Były często fotografowane na pocztówkach i prawie każdy kto zawitał do tego miasta musiał się nimi przepłynąć z dworca PKP w Warszowie do centrum grodu na Świną.

I. PROJEKT

W ramach modernizacji naszej floty pasażerskiej na początku lat sześćdziesiątych XX w. zaistniała potrzeba opracowania statku pasażerskiego komunikacyjnego służącego jako prom do przewozu osób dla obsługi przeprawy promowej w Świnoujściu przez rzekę Świnę pomiędzy wyspami Uznam i Wolin, na których leży miasto.
W tym celu Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu otrzymało zlecenie na opracowanie odpowiedniej dokumentacji oznaczonej numerem 1676. Projekt opracowali mgr inż. Jerzy Kamionka i inż. Zbigniew Zubrzycki otrzymał on oznaczenie robocze PP120. Przy opracowaniu wzięto pod uwagę następujące priorytety:
- proste i estetyczne umeblowanie i wyposażenie wnętrz
- oddzielenie rejonów załogowych i służbowych od pasażerskich
- możliwość przewozu większych bagaży
- usytuowanie pomieszczeń, przejść i korytarzy zapewniających wygodną komunikacje
Budowę prototypu a później innych statków zlecono ówczesnej Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku-Stogach. Pierwsza jednostka gotowa była w 1963 roku i przeznaczona była dla Żeglugi Szczecińskiej. Kadłub statku podzielono na pięć sekcji blokowych, z których sekcje II, III i IV rozbito na sekcje płaskie. Natomiast sekcje I i V wykonano blokowo. Gotowe bloki transportowane były na halę kadłubową i tam montowane na wózkach, za pomocą, których zwodowano kadłub.
a. Dane techniczne
długość całkowita - 21,90 m
długość na wodnicy - 20,33 m
szerokość całkowita - 6,21 m
szerokość na wręgach - 5,80 m
wysokość burt: - 2,45 m
zanurzenie konstrukcyjne średnie - 1,65 m
ilość pasażerów 200 osób.
autonomiczność 70 godzin
prędkość 15, 2 km/godz.
załoga 4-5 osób.
W sumie zbudowano 12 jednostek tego typu głównie dla Żeglugi Szczecińskiej w trzy dla Żeglugi Gdańskiej. Reasumując były to jak się okazało statki nieudane głównie na skutek kłopotów statecznościowych podczas pobytu pasażerów na pokładzie słonecznym. Ostatecznie zdecydowano się na zmniejszenie liczby osób i zabronienie wychodzenia na pokład górny. Przez załogi nazywane były „bombowcami” ze względu na odgłos wydawany przez silniki.

II. KADŁUB

Kadłub stalowy całkowicie spawany o poprzecznym systemie wiązań podzielony został za pomocą czterech grodzi na pięć przedziałów zawierających licząc od rufy:
I. skrajnik rufowy
II. siłownia
III. pomieszczenia załogowe
IV. ładownia
V. skrajnik dziobowy
Odstęp wręgów wynosił 400 mm, natomiast poszycie kadłuba wykonano z blach o grubości od 8 do 4 mm. Pokład główny posiadał trzy wyodrębnione rejony. A mianowicie pokład rufowy osłonięty daszkiem nadbudówki Pomieszczenie pasażerskie o powierzchni 50 m2 z siedzeniami obitymi dermą. Przy siedzeniach znajdowały się opuszczane stoliki podokienne wykonane z unilamu. Światło dzienne w pomieszczeniach pasażerskich dostarczały okna typu kolejowego po 4 na każdej burcie. W części dziobowej natomiast przeszklona weranda. Do omawianych pomieszczeń prowadzą dwa wejścia rufowe oraz dziobowe umieszczone we wnękach, dla zapewnienia możliwości cumowania. Pomieszczenie pasażerskie wyposażone było w dwa sanitariaty. Na nadbudowie mieścił się pokład słoneczny o szerokości 3,0 m zakończony od rufy barierką, od dziobu sterówką. Pod pokładem głównym umieszczono dwa symetryczne dwuosobowe pomieszczenia załogowe. Umywalnia, sanitariaty i szafy umieszczono po lewej burcie a po prawej kuchnię z kuchenką elektryczną, zlewozmywak i szafy. Ogrzewanie statku zapewniał kocioł wodny opalany paliwem płynnym za pomocą palnika duńskiej produkcji Danfoss. Pod pomieszczeniem załogi znajdował się zbiornik wody brudnej o pojemności 0,250 m3. Kadłub posiadał odbojnicę z desek sosnowych mocowaną do burt za pomocą płaskowników. Statki PP 120 posiadały ster wypornościowy częściowo zrównoważony o powierzchni 1,4 m2, ster jest połączony z trzonem za pomocą sprzęgła śrubowego. Ster opiera się na stopie zamocowanej na tylnicy. Obroty koła sterowego przenoszone były za pomocą przekładni i łańcucha Galla i cięgna liniowe prowadzone przez rolki w specjalnym torze na pokładzie słonecznym.

III. SIŁOWNIA

Siłownia statku znajdowała się w części rufowej statku pomiędzy wręgami 8 a 22 pod pokładem głównym. Zejście do niej znajdowało się z pomieszczenia pasażerskiego schodami i było nie dostępne dla przewożonych osób. Do napędu użyto dwusuwowy silnik B-120W, czterocylindrowy produkcji Puckich Zakładów Mechanicznych w Pucku o pionowym układzie cylindrów ze sprężaniem w skrzyni korbowej. Silnik posiadał moc 120 KM przy 425 obrotach na minutę. Średnica cylindrów wynosiła 195 mm a skok tłoka 260 mm. Promy posiadały sprzęgło nawrotne typu SNH o przełożeniu 1:1. Silnik uruchamiany był za pomocą sprężonego powietrza. W tym celu posiadał w siłowni 3 butle o pojemności 60 l i ciśnieniu 30 atm. Z tym, że do rozruchu służyły tylko dwie butle, trzecia przeznaczona była do celów gospodarczych. Do ładowania butli służyła sprężarka ręczna typu Puck dwustopniowa o wydajności 2 N m3/godz. i sprężarkę z zespołu pomocniczego Bukh wydajności 20 N m3/godz. oraz końcówkę do ładowania z lądu. Silnik był chłodzony wodą zaburtową za pomocą pompy zawieszonej na silniku. Statki te posiadały dwa zbiorniki paliwa o pojemności 920 l i zbiornik rozchodowy o pojemności 250 l a także zbiornik zapasowy oleju smarnego o pojemności 220 l i zbiornik paliwa do kotła, CO.
Agregat pomocniczy składa się z silnika 2EV100 firmy Bukh, prądnicy prądu stałego 220 V, 6,5 kW. W czasie postoju zasilanie następuje przez skrzynkę podłączenia z lądem 3 x 25 A.
Siłownia wyposażona była ponadto w stół warsztatowy , szafę na części zapasowe, główną tablicę rozdzielczą, przetwornicę zasilania z lądu i przetwornicę radiową.
Spaliny odprowadzane były rurą wydechową o średnicy 200 mm, wylot znajduje się w części rufowej nad linią wodną. Pędnikiem jest 4- skrzydłowa śruba mosiężna o średnicy 1160 mm.

IV. WYPOSAŻENIE
a. kotwiczne
Statki wyposażono w dwie kotwice typu Halla umieszczone w dziobowych kluzach kotwicznych. Waga jednej kotwicy wynosiła 150 kG. Do opuszczania i podnoszenia kotwic służyła winda ręczna dwułańcuchowa o udźwigu 1250 kG. Łańcuchy miały długość 30 mb i średnicę 13 mm, umieszczone były w komorze łańcuchowej znajdującej się w skrajniku dziobowym.
b. cumownicze
trzy pary pachołków cumowniczych podwójnych umieszczonych po obu burtach na dziobie, przy wejściu na pokład główny dla pasażerów i rufie.
c. nawigacyjno-pokładowe
kompas magnetyczny sufitowy, zegar okrętowy, barometr, przechyłomierz, sonda ręczna, bosaki, trap i komplet lin cumowniczych.
d. sygnałowo-radiowe
światła nawigacyjne burtowe, rufowe i masztowe oraz awaryjne, znaki sygnalizacji dziennej, reflektor o mocy 1000 W, syrena okrętowa, róg mgłowy, dzwon okrętowy, tuba głosowa i rakietnica sygnałowa wraz z nabojami w późniejszym okresie zamieniona na rakiety spadochronowe ręczne. W sterowni zamontowano radiotelefon, rozgłośnię koncertowo-dyspozycyjną o mocy 40 W typu RK41. W skład jej wchodził: adapter, radioodbiornik i mikrofon. Na statku rozmieszczono także dzwonki alarmowe. Instalacja elektryczna i radiowa zasilana była następująco:
- instalacja siłowa i oświetlenie normalne = 220 V
- rozgłośnia koncertowa ~ 220 V
- instalacje małego oświetlenia = 24 V
- w okresie późniejszym radar.
Sieć oświetlenia awaryjnego jest zasilana prądem stałym o napięciu 24 V z baterii akumulatorów, poprzez awaryjną tablicę rozdzielczą, która włącza się samoczynnie w przypadku zaniku napięcia w GTR.
e. ratunkowe
- 11 sztuk czternastoosobowych aluminiowych pływaków ratunkowych typu Roś. A w okresie późniejszym także pneumatyczne tratwy ratunkowe typu PTR 10 produkcji Stomil, Grudziądz.
- 14 kół ratunkowych z rzutkami i pławkami świetlnymi.
- 204 pasów ratunkowych dużych i 21 pasów ratunkowych dziecinnych.
f. pożarowe
- gaśnice ppoż.
- instalacja gaśniczo-wodna z dwoma hydrantami wyprowadzonymi na pokład i jeden w maszynowni.
- węże z prądownicami, łom i topór strażacki.

Opracował : WALDEMAR DANIELEWICZ Gdańsk 12.10.2008.