Radzial i Maniek
Ci co juz odeszli na druga strone teczy..........
Bylo tylko dwoch prawdziwych romantykow marynistow kapitanow statkow szkolnych.Odeszli juz niestety na wieczna wachte.
Historie ,ktora chce opowiedziec uslyszalem od swojego Przyjaciela kpt.Mariana Rynkiewicza.
Pracowalem wowczas na statku szkolnym Westerplatte II i w przerwie navigacyjnej bylismy na stoczni Zacisze.
Wypilismy na sniadanie po szklaneczce dobrego winiaku Soberano i Marian zaczal swoja opowiesc :
-Bylem z Romkiem Radzialowskim na studniowce -mowil powoli,
-Bylo to na poczatku 1970 roku.Siedzielismy przy stoliku na przeciwko mgr Piotra Roskosza.
-Roman stary wodzirej szalal po sali ,a ja obserwowalem jak Piotrek /Roskosz/ rzuca paczkami w zone Mirka Kowalewskiego.
-Co jakis czas...- Marian opowiadal dalej i saczylismy powoli rozgrzewajacy trunek.
-...Pietrek wychodzil do toalety i wracal po trzeche minutach i dalej rzucal paczkami-
-..Za ktoryms razem jak ponownie wyszedl wzialem pusta butelke po wodzie mineralnej ,odliczyle 3 min. i rzucilem w kierunku drzwi od kibla -
rozpromienil sie moj rozmowca.
- i co trafiles Go? - zapytalem usmiechajac sie.
- Trafilem ,trafilem , ale Wolanskiego...bo Piotr przepuscil Go uprzejmie wychodzac z toalety.
Wrocil Roman /Radzialowski/ i stwierdzil ,ze cos nudno tutaj.
-Marian Pietrek zaprosil nas do siebie na wodke.Idziemy ?-
Nie trzeba bylo mi dwa razy powtarzac.
- No pewenie -odpowiedzialem bez namyslu swojemu druhowi.
Roskosz mieszkal na zapleczu auli z tylu Szkoly.
-Wypilismy po szlaneczce , a Piotr bedacy we wspanialym nastroju zaproponawal nam ,zeby przewrocic regal to bedzie jeszcze weselej-.
- Romek poparzyl na mnie i zrozumielismy sie bez slow-kontynlowal swoja opowiesc kapitan Rynkiewicz.
- Szyba z upadajacego regalu skaleczyla mgr Roskosza w reke -
-O Jezu -syknal Pietrek widzac krew i mndlejac jak dobrze wychowana panienka upadl na podloge.
-Maniek musimy ocucic Pedala bo nam wykorkuje - stwierdzi Radzial.
-Byla piekna zima i snieg do pasa jak ciagnelismy Piotra za nogi po boisku szkolnym zostawiajac smuge krwi na bialym sniegu-
opowiadal dalej bardzo powoli Marian.
W poniedzialek rano zabandazowany jak mumia zjawil sie w pokoju nauczycielskim prof.Roskosz.
Kiedy zobaczyla Go mgr Bednarska krzyknela z przerazenia :
- Co sie stalo panie Piotrze, czy mial pan wypadek?
- Nie - odpowiedzial mumia- popilem w sobote z kapitanami i skaleczylem sie.
Chcecie zobaczyc jak zdemolowalismy moje mieszkanie? - spytal zachecajaco Peter i zaprowadzil tam prawie wszystkich z Pokoju Nauczycielskiego.
Wypilismy po kolejnym lyku rozgrzewajacego trunku i Marian kontynlowal swoja opowiesc.
-W poniedzialek rano dogorywam sobie na domowej koice kiedy huk dzwoniacego telefonu malo nie rozerwal mi czachy-
pokazywal mi na glowe Marian wlewajac nastepna szklaneczke.
W sluchawce rozlegl sie glos Pani Sebastianowej z sekretariatu.
- Panie / jeszcze wtedy /poruczniku prosze natychmiast zglosic sie do Pana dyr. Ciesli-.
-Kiedy zaczlapalem do sekretariatu siedzial tam juz Romek i pokazywal mi ,ze niby to jeszcze nic nie zeznawal-
cedzil przez zeby Marian.
-Prosze Panowie do mnie -uslyszelismy glos Ciesli.
-Co Wy wyprawiacie ?
-Juz cala Szkola byla ogladac zdemolowane mieszkanie mgr.Roskosza - huczal na nas dyrektor.
-Romek zerkal ukradkiem na stolik Tadeusza gdzie stala butelka wody minera
-Pomyslalem to samo - suszy Cie.
Szkoda jednak ,ze nie trafilem Piotra przed kiblem ta pusta butelka -pomyslalem sobie w duchu- powiedzial Maniek .
Dyrektor Ciesla kazal nam za kare posprzatac mieszkanie Petera, a pozniej pomagac w barze pani Gieni w wydawaniu bigosu.
To nie byla zadna kara bo Gienia byla czarujaca, ale musielismy cos zrobic spolecznie dla Szkoly.
Kiedy opuscilismy gabinet Ciesli, Roman zapytal - masz chec na piwo?
-W poniedzialki nie pijam -odpowiedzialem .
- Szkoda - zdziwil sie Radzial - bo mam cholernego kaca -
-No dobra , ale robie to tylko dla Ciebie -
i poszlismy z Przyjacielam do Harendy - skonczyl swoja opowiesc kapitan Rynkiewicz.
Roman Radzialowski - w latach 1962 -1969 kapitan
staku szkolnego "Westerplatte".
Zginal tragicznie w wypadku zeglugowym pod mostem Osobowickim wykonujac obowiazki sluzbowe na wiosne 1971 r.
Marian Rynkiewicz - w latach 1977 -1981
kapitan statku szkolnego "Mloda Gwardia".
Zmarl w tragicznych okolicznosciach w czasie prowadzenia kursu doksztalcajacego na patenty zeglugowe w lutym 1981 r.
Obaj byli prawdziwymi Wilkami Rzecznymi najwiekszymi marynarzami w historii naszej Szkoly.
mgr Piotr Roskosz - w latach 1968 -1972 nauczyciel jezyka niemieckiego.
Wyjechal na stale do Niemiec i zginal tam w niewyjasnionych okolicznosciach.
Wszyscy Oni pozostali na zawsze w naszej pamieci jako pomnik wielkiego TZS-iu
J.Wegrzyn-Kiniol
Udostępnij:

Proszę Zaloguj lub Zarejestruj się by zagłosować.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies