Ten statek z tytułowego zdjęcia to "Friedrich Wolf", drugi w kolejności z "Dichter - Klasse". Przepływa przez jezioro Langer See, ktore jest właściwie rozlewiskiem rzeki Dahme. W tle wschodnioberlińska dzielnica Grünau, ulubione miejsce wypoczynku mieszkańców Berlina.
Poniżej "Friedrich Wolf" całą naprzód przez jezioro Müggelsee:


Nikt by nie pomyślał że z tym statkiem związana jest sensacyjna historia ucieczki grupy młodych ludzi z Berlina wschodniego do Zachodniego. Ale po kolei.
Budowa muru berlińskiego obserwowana była z niepokojem przez mieszkańców miasta. Na całe życie być izolowanym, zamurowanym? Dla wielu bylo to nie do przyjęcia. 150.000 obywateli NRD zdecydowało się na ucieczkę, 40.000 udało się, ale 800 zginęło... Próbowano uciekać na różne sposoby, nawet przy pomocy statku wycieczkowego Białej Floty o czym poniżej.

W czerwcu 1962 gotowe były dwie pierwsze jednostki z "Dichter - Klasse": "Johannes R. Becher" i "Friedrich Wolf". To ich marynarze postanowili użyć jeden z nich do ucieczki na Zachód. Duszą przedsięwzięcia był Jörg Lindner, właściciel berlińskiej restauracji. Już dawno prześladowała go myśl o wymknęciu się zza świeżo postawionego muru. Sprzedał więc restaurację, przyjął się do Białej Floty i zamustrował na "Wolfa" jako kucharz. Po pewnym czasie jego zaufanymi okazali się marynarze Peter Warszewski (19), również z "Wolfa" i Peter Currle (21) z bliźniaczego "Johannes R. Becher". Ostrożnie dobrano jeszcze kilku podobnych im desperatółw gotowych głową ryzykować ucieczkę. Czekano ponad trzy miesiące na dogodną okazję, która wreszcie nadarzyła się. 7-go czerwca 1962, "Friedrich Wolf" po zakończeniu kolejnej wycieczki przycumował w bazie berlińskiej Białej Floty w Alt Treptow, powyżej mostu Stralauer Brücke. Na drugi dzień rano miano przejść do pobliskiego Osthafen w celu dokonania naprawy gwarancyjnej wymagającej użycia dźwigu. Na ten krótki odcinek Szprewy granicznej potrzebne było specjalne zezwolenie, które było gotowe i leżało na biurku w kajucie kapitana. Decyzja Jörga Lindnera była natychmiastowa - teraz! Wieczorem zakomunikował swojej małżonce: "pakuj pieluchy, jutro uciekamy".
Bladym świtem 8-go czerwca punktualnie o godz. 4.30, trzynaście osób dorosłych i jedno niemowlę zameldowali się na statku. Kapitan Paul Scholz i mechanik Heinz Neuss zagorzali członkowie SED nie wchodzili w rachubę i nie mieli najmniejszego pojęcia co się szykuje. Ale co z nimi zrobić? Jörg Lindner jako kucharz miał pod sobą statkowy bar, więc solidnie spito obydwu wieczorem, związano i zamknięto w kajutach. Przewidując możliwość ostrzału przez enerdowską straż graniczną, stanowisko sternika zabezpieczono stalowymi płytami. O 4.55 wystartowano silniki. Cztery minuty później przepłynęli pod mostem Stralauer Brücke. Z przeciwka zbliżył się kuter straży granicznej. Okazane zezwolenie na przejście do Osthafen nie wzbudziło podejrzeń - płynąć dalej. I w tym momencie obydwa silniki "Wolfa" zawyły na najwyższych obrotach. Statek zamiast kierować się na prawo do Osthafen, zaczął skręcać w lewo do ujścia Landwehrkanal, które leżało w granicach zachodnioberlińskiej dzielnicy Kreuzberg. Kuter strażniczy natychmiast zawrócił i zaczął ostrzeliwać sterówkę "Wolfa" z pistoletu maszynowego. Pryskało szkło z rozbitych bulajów, świeża farba odlatywała płatami. Zaczęto również strzelać z Osthafen i z wież strażniczych na Oberbaumbrücke. Obydwaj marynarze Currle i Warszewski padli na podłogę. W tej pozycji trudno było poruszać cięzkim kołem sterowym, chociaż Warszewski wytężał wszystkie siły. Currle zaczął na oślep sterować silnikami. Zbawcze ujście Kanału było na wyciągnięcie dłoni. Reszta uciekinierów umierała ze strachu pod pokładem...


Statek zarył dziobem z prawej burty tuż przed wejściem do śluzy na Landwehrkanal, gdy tymczasem rufa znajdowała sie jeszcze na Szprewie na linii granicznej. Wykorzystał to kuter strażniczy i próbował aboradżować "Wolfa" od rufy. Odsiecz przyszła ze strony policji zachodnioberlińskiej, która oddała kilka strzałów w wodę przed kutrem zmuszjąc go do odwrotu. Szybko wyprowadzono na pokład pozostałych uciekinierów, którzy w pośpiechu opuścili statek. Była dokładnie godzina 5.10. Wolność!!
Chałas obudził trzeźwiejącego kapitana i mechanika nie bardzo mających pojęcie co się dzieje. Solidarnie zaproponowano im możliwość pozostania na Zachodzie. Odmówili, woleli pozostać w swojej ukochanej Republice. Do południa tego samego dnia odprowadzili statek z powrotem do bazy w Alt Treptow. Kapitan Scholz nie poniósł specjalnych konsekwencji, został jedynie przeniesiony z Białej Floty na statki towarowe.
Jak później z protokołów Stasi wynikło, oddano w sumie 138 strzałów w kierunku "Wolfa". Dzięki Bogu niecelnych, nikt z uciekinierów nie został ranny, chociaż mogło się skończyć zupełnie inaczej. Cała ta brawurowa akcja trwała jedynie 15 minut i odbiła się szerokim echem w ówczesnych mediach.
Jeżeli ktoś chciałby wiedzieć o dalszych losach "Friedricha Wolfa" zapraszam tutaj: http://www.zegluga-rzeczna.pl/infusio...to_id=2210

Alt Treptow. Kiedyś baza wschodnioberlińskiej Weiße Flotte. Dzisiaj bazują tu jednostki pasażerskie znanego armatora Stern- und Kreisschifffahrt. Stąd to właśnie wyruszył owego pamiętnego poranka 8 czerwca 1962 "Friedrich Wolf" w awanturniczy, chociaż bardzo krótki rejs (kliknąć). Zdjęcie współczesne. Foto Wo st. 01:


Co działo sie później z jej uczestnikami? Główny organizator Jörg Lindner wyjechał z biegiem czasu do Szwecji, gdzie był profesorem na uniwersytecie w Umea i uczył studentów historii. Peter Warszewski był przedsiębiorcą budowlanym w Hiszpanii, a jego imiennik Peter Currle osiedlił się we Francji w pobliżu Metzu. Jeden jedyny z całej trzynastki, Bodo Kunkel odważył się odwiedzić Berlin w 1965 roku. Rozpoznany, został zamknięty na dwa lata za zdradę Republiki. Później udało mu się wyjechać powtórnie na Zachód. Czy jeszcze żyją? Niewiadomo.
A niemowlak anno'62? Uwe - Jens Lindner jest pracownikiem prasowym niemieckiej stacji telewizyjnej WDR. Był inicjatorem nakręcenia filmu o owej ucieczce "Friedricha Wolfa", w której brał bardzo bierny udział...
Doświadczony reżyser filmowy Inga Wolfram wraz ze swoim asystentem Helge Trimpertem, nakręcili na podstawie wspomnień żyjących uczestników tego wydarzenia, trzymający w napięciu do ostatniej chwili film telewizyjny. Nosi tytuł "Letzte Ausfahrt West - Berlin", co znaczy "Ostatni odjazd do Berlina Zachodniego". Pokazany został po raz pierwszy na ARD, czyli na pierwszym programie telawizji niemieckiej 9 sierpnia 2006.

Jeszcze tylko kim był Friedrich Wolf, którego imię nosił najnowszy wtedy statek Białej Floty NRD?
Friedrich Wolf to pisarz, lekarz, komunista i antyfaszysta pochodzenia żydowskiego. Urodził się w roku 1888 w Neuwied nad Renem, a zmarł w 1953 w Lehnitz. W latach 1949 - 1951 był pierwszym ambasadorem NRD w Polsce. Miał nie mniej sławnych synów. Markus Wolf był wysokim funkcjonariuszem Stasi, zwanym również superszpiegiem NRD a Konrad Wolf znanym reżyserem filmowym.

Jak bardzo popularną postacią w NRD był Friedrich Wolf niech świadczy fakt, że podczas krótkiego istnienia Republiki wydano dwa znaczki pocztowe z jego podobizną - pierwszy w serii "Słynne osobistości" a drugi jako blok z okazji setnej rocznicy urodzin:

Fantastyczny materiał Mirku. Bardzo dziękuję

Cieszę się Janusz.
Na tą starą historię natknąłem się nie tak dawno i pomyślałem sobie że warto byłoby ją wskrzesić dla potomności.
Pozdrawiam, Mirek.

Wskrzesić ,warto, a nawet trzeba .Młodzi tego nie znają bo im tego nikt nie przekazuje [opowiada] Ale dziwię się iż ludzie naszych roczników starają się tych czasów nie pamiętać ,bo to było "BE" ale było .Byli to w tamtych czasach bohaterowie .A TERAZ ????.