No i stało się: po ponad 60 latach ponownie został otwarty - w ograniczonym co prawda zakresie - wrocławski Śródmiejski Węzeł Wodny.

Do czasów wynalezienia maszyny parowej statki poruszane były za pomocą drągów i wioseł, a następnie żagli, których zastosowanie na sródladowych drogach wodnych było możliwe przy szczególnie sprzyjających warunkach. Na rzekach żeglownych i kanałach stosowano holowanie statków z brzegu wykorzystując siłę ludzi i zwierząt.

Na temat żywienia i żywienia się załóg statków mało się pisze, aczkolwiek stanowi ono bardzo ważny element sprawnego funkcjonowania personelu pływającego.

Szkoli się wciąż przyszłych marynarzy żeglugi śródlądowej w dwóch istniejących po dziś dzień szkołach, a mianowicie w Kędzierzynie – Koźlu i Nakle nad Notecią. Te dwie szkoły przy odpowiednim wsparciu mogą całkowicie zaspokoić potrzeby kształcenia kadr dla żeglugi śródlądowej.

Galeria powstała z reprodukcji znalezionych w sieci obrazów o tematyce żeglugowej. Niektóre eksponaty przysłali nasi użytkownicy.

Rzeki i inne akweny śródlądowe są dobrem ogólnym - nie są własnością polityków, ekologów czy pseudo-ekologów lecz nas wszystkich! Wszyscy chcemy mieć do nich nieskrępowany dostęp, prowadzić różnorodną działalność związaną z wodą oraz wypoczywać na niej i nad nią. Nasi reprezentanci w samorządach, sejmie i rządzie muszą więc brać pod uwagę interesy swoich wyborców na równi z interesami innych gatunków zamieszkujących określony obszar. Takie jest przesłanie zrównoważonego rozwoju.

Nie czcimy już rzek jako bóstw, ale zawsze jeszcze są czymś więcej niż drogami wodnymi lub urozmaiceniem krajobrazu.

Przed wojną pływanie po rzekach było bardzo popularne, dzisiaj jest to wśród polskich wodniaków mniej popularne.

Ponad rok temu pisałem na naszym forum o programie
SASPlanet, od tego czasu używałem go dość intensywnie, jednocześnie szukając jego odpowiednika dla map wektorowych. W ten sposób trafiłem na bohatera tego artykułu czyli OpenCPN.

W drugiej połowie lipca 1971 r płynąłem swoim jachtem z Kazimierza do Gdańska. W czasie tego spływu kilka razy spotykałem wiślane parostatki z wczasowiczami na pokładzie. Nic nie wskazywało na to, że widzę te statki po raz ostatni.