Pogadanka

W przychodni ,na ulicy Potockiego w gabinecie dermatologii pracował doktor Lubiany. Słynął z tego,że przechodząc obok innych gabinetów, potrafił zaczepić oczekujących tam młodych ludzi, płci obojga, słowami :
- No, koleżanko, myślisz, że dwa zastrzyki załatwią sprawę? Proszę natychmiast przyjść do mnie do kontroli. Dziewczyna się czerwieniła, wszyscy na nią patrzyli, że niby taka ładna a proszę....A doktor Lubiany ujadał ze śmiechu. Znany też był z niewyparzonego języka. Zaprosiliśmy go kiedyś na lekcję wychowawczą, na prelekcję pod tytułem ,,Jak ustrzec się od chorób wenerycznych?". Był to bardzo wesoły, starszy pan, z niektórymi kolegami witał sięwylewnie jak ze znajomymi. Może i zresztą znali się bliżej? Prosiliśmy wychowawczynię ,,Rudą", żeby sobie wzięła wolne, bo doktor Lubiany czasem potrafił walić teksty bez cenzury i korekty. Nie posłuchała nas. Doktor zaczął od słów :
- Syf to jest syf. Czasem w nocy człowiekowi to tak stanie (pokazywał jak) a boliii...,,Ruda" nic, obróciła się do okna i udawała, że się zastanawia, jak wrony o tej porze roku, odnajdują pożywienie. Doktor Lubiany mówił dalej :
- Bo wiecie mądrale....jak mówi przysłowie : kto mieczem wojuje ten - tu zawiesił głos. Chórem odpowiedzieliśmy :
- Od miecza ginie!
- Od pochwy, mądrale, od pochwy - dokończył doktor.
,,Ruda" ,,pękła", przemaszerowała nerwowo w poprzek gabinetu, stukając obcasami, pchnęła drzwi i wyszła na korytarz. Ryknęliśmy śmiechem.
- Punkt dla nas - powiedział doktor Lubiany i zaczęła się prawdziwa pogadanka.