Witam.
Czy ktoś mogłby mi pomóc w odszukaniu wykazu taboru w rejestrze administracyjnym polskich statków żeglugi śródladowej z końca 1955 r., tj. wtedy kiedy wszystkie obiekty pływajace definitywnie upaństwowiono. Chciałbym znależć w tym wykazie barkę mojego Ojca o nazwie własnej "DEONIA", ostatni nr rejestracyjny 2464 , wydany przez Państwowy Zarząd Wodny w Płocku 31 marca 1947r.
W procesie odszkodowawczym, Ministerstwo Skarbu Państwa zarzuciło mi , że barkę mojego Ojca nigdy nie upaństwowiono, podczas gdy pamiętam, jak ciętą te barkę palnikami acetylenowymi na złom. Pozdrowienia. Waldemar Wójcik

Witam !

pytanie 1: kiedy pocięto ją na złom ?. Bo jeżeli ostatni numer jest czterocyfrowy to nastąpiło to przed 1965 r.
Czy "DEONIA" to to nazwa ostatnia ?.

Otóż według spisów barek jako zdobycz wojenna Armii Czerwonej występuję barka o wymienionej nazwie a raczej jako "DEONJA" zbudowana w 1890 roku o nośności 215 t. Zwrócona Polsce w 1946 roku nadawała się do remontu. Właściciel Wójcik Jan miejsce postoju Grudziądz. Natomiast z wykazu z 1940 roku sporządzonego przez Niemców właścicielem był Wójcik Josef.

Witam Pana Redaktora i na wstępię dziekuje za zainteresowanie się moimi problemami.
Odpowiedz na pytania:
Barkę "DEONIA" pocieto na złom w 1962 r. w Stoczni Płockiej. Parametry się zgadzają ; zbudowano ją w 1890 r.wuporność 215 ton , właściciel Jan Wójcik ,natomiast miejsce postoju z 19940 r. się nie zgadza, ponieważ Niemcy ją zagarnęli w Murzynowie pod Płockiem, Rosjanie natomiast - zarekfirowali w Brdyujściu na most przez Wisłę w Fordonie, który odegrał decydującą rolę w forsowaniu Wału Pomorskiego.Józef Wójcik brat mojego Ojca Jana, posiadał również podobną barkę lecz o nazwie " TEKLA". Pozdrowienia. Waldemar Wójcik

Otóż z dokumentów wynika że barkę "DEONIA" Armia Czerwona przekazała Polsce w 1946 roku właśnie w Grudziądzu stąd te miejsce postoju. Tam również zwrócono barkę TEKLA pańskiego wujka.
Co do spisu niemieckiego to zarówno DEONIA [nr. akt 355] jak i TEKLA [nr akt 117] są własnością Wójcika Josefa.
W 1943 roku podany jest właściciel Wójcik Johann a port macierzysty to Bromberg. Wymiary barki to:43,62 x 5,56 x 1,2 m.
Póki co nie znalazłem barki w wykazie barek upaństwowionych. Powtarzam pytanie. Czy nazwa DEONIA była do końca czyli do jej złomowania ?.

Dzień dobry Redaktorze.
Barka do chwili pocięcia na złom nazywała się "DEONIA". Pozdrowienia. Waldemar Wójcik

Niestety w dostępnych mi dokumentach nie znalazłem informacji o upaństwowieniu barki o tej nazwie. Według mnie to kiedy w 1955 roku kiedy ostatecznie upaństwawiano barki z przymusowego zarządu państwa [barki pozostawiano w rękach właścicieli ale wykonywali oni usługi na rzecz armatora państwowego za pieniądze. Generalnie w 1951 roku wszystkie barki przeszły na własność państwa a dawni właściciele na pensję. Nazwy zmieniono np. GEORGETTA to Ż-2118 itp. Jeżeli barki były w złym stanie nie upaństwowiano je. Przypuszczam że właśnie taki los spotkał barkę "DEONIA".

Witam.
Dziękuję za informację, ale skoro ja nie upaństwowiono to dlaczego pocieto na złom [ wbrew woli właściciela ]. Czy to było bezprawne, czy zgodne z uwczesnym prawem. Pozdrowienia. Waldemar Wójcik

Trudno mi jest powiedzieć ponieważ nie znam tej sytuacji. Ale jeżeli barka pozostała w rękach prywatnych [gdzie było miejsce jej postoju ?.] to jej właściciel musiał za pewnie dokonywać lub powinien płacić za użytkowanie miejsca postoju i za wodę na której stała o ile miał pozwolenie ówczesnego Rejonu Dróg Wodnych. Jakie to były kwoty dziś trudno ustalić. Poza tym na wezwanie Rejonu Dróg Wodnych musiał taki obiekt zarejestrować co się stało a także wyrobić świadectwo zdolności żeglugowej na podstawie bądż to orzeczenia PRS-u lub komisji RDW oczywiście odpłatnie. Jeżeli stan techniczny obiektu zagrażał bezpieczeństwu żeglugi RDW miało prawo usunąć obiekt poza szlak lub ostatecznie zadecydować o kasacji obiektu w dodatku na koszt wlaściciela. Być może tak to się stało.

Witam Pana Redaktora.
Portem macierzystym, zgodnie z dokumentem rejestracyjnym barki, był Płock. Znalazłem rachunek - weawanie płatnicze Państwowego Zarządu Wodnego w Płocku - Port Handlowy Kapitanat z 15.02.1947r., za zimowisko barki w okresie 1.12.1946 do 30.03.1947r. na kwotę 722,50 zł. Wracając do meritum: w rękach prywatnych barka pozostawała do ok. 1949r. Posiadam dokument Państwowej Żeglugi Śródlądowej Oddział w Warszawie z 21.10.1950r., w którym jest napisane, że barka "DEONIA" pozostaje pod przymusowym zarządem P.Ż.Ś. W takim razie, od tego czsu, wszelkie opłaty za korzystania z wody i miejsc postoju powinna opłacac Żegluga. Również kasacja objekyu winna być dokonana na koszt Żeglugi, pomimo jak Pan pisze, prawdopodobnie w 1955r. barki nie upaństwowiono, ale była pod przymusowym zarządem. Czy być może z chwilą wydania przepisów o upaństwowieniu taboru, przestał działać przymusowy zarząd państwowy.Pozdrowienia. Waldemar Wójcik

Tak zgadza się w 1955 roku po przejęciu na Skarb Państwa przestał działać ostatecznie przymusowy zarząd państwowy. Ja osobiście znałem do tej pory podobny przypadek a dotyczący barki "GENETA", którą też nie upaństwowiono a właścicielem nakazano ją rozebrać [drewniana barka] ale Pański ojciec powinien otrzymać pismo od władz. Pisze Pan - w rękach prywatnych barka pozostawała do ok. 1949r. - ja myślę że na pewno dłużej gdyż jak pisałem właścicielem barki był Pański ojciec a żegluga użytkownikiem. Stan ten zmieniał się od 1951 do 1955 roku kiedy to wszystkie statki upaństwawiano wtedy właścicielem zostawał wspomniany Skarb Państwa a użytkownik to firmy żeglugowe czy też inne. A na to wygląda że byliście Państwo właścicielami barki do końca jej dni. Znam też przypadek kiedy ze względu na zły stan techniczny nie upaństwowiono holownika [CASTOR] ale niestety właściciel nie mógł znależć dla niego zatrudnienia nie chciała go też kupić żadna firma. Ostatecznie po jego śmierci rodzina musiała złomować jednostkę na własny koszt.