O nie! Gdzie jest JavaScript?
Twoja przeglądarka internetowa nie ma włączonej obsługi JavaScript lub nie obsługuje JavaScript. Proszę włączyć JavaScript w przeglądarce internetowej, aby poprawnie wyświetlić tę witrynę, lub zaktualizować do przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript.

Holowniki parowe śrubowe

3 postów | Ostatnia aktywność na 13.12.2010 przez Valdemaras
Valdemaras
Valdemaras 13.12.2010, 11 lat temu
Odp: DELFIN
"DELFIN"
POPRZEDNIE NAZWY: ex "ERWIN ERNA" ex "PREUSSEN"
TYP STATKU: HOLOWNIK PAROWY ŚRUBOWY
ROK BUDOWY: 1909
STOCZNIA: Gebruder Sachsenberg, Rosslau/Elbe. [Niemcy]
NR. BUD.: 606

DANE TECHNICZNE:
1909
długość m.p.: 21,15 m; szerokość na wręgach: 4,00 m, zanurzenie: 0,95 m.
1926
długość całkowita: 22,50 m; długość m.p.: 21,54 m; szerokość: 4,27 m; wysokość burt: 1,92 m; wysokość statku: 4,50 m; zanurzenie min.: 0,865 m; zanurzenie max.: 1,285 m: wyporność: 27 t.
SILNIKI GŁÓWNE:1 maszyna parowa stojąca dwucylindrowa prod.: Gebruder Sachsenberg, Rosslau/Elbe 1908 r.; moc: 60 KM.
KOTŁY PAROWE1 kocioł parowy leżący prod.: Gebruder Sachsenberg ,Rosslau 1909 r.; ciśn.:11 atm.; pow. ogrzewania: 19,6 m2.
INNE DANE:materiał budowy: dno: stal; burt: stal; pokład: drewno.
kadłub nitowany o poprzecznym systemie wiązań.
napęd:1 śruba; załoga: 3 osoby; prędkość 12 km/godz. uciąg 65 t pod prąd wody i 210 t. z prądem, pasażerów:200
PORT MACIERZYSTY: Toruń
ARMATOR:Żegluga Parowa na Wiśle Ludwik Szymański, Toruń.
NUMERY REJESTRACYJNE:
208 [PZW.Toruń]

RYS HISTORYCZNY
Zbudowany, jako statek pasażerski dla Clary Schraepler z Halle nad Saale, mógł zabierać 155 pasażerów. Pływał pod nazwą "PREUSSEN". W czerwcu 1912 roku statek nabył Heinrich Schröder z Schönebeck nad Łabą, aby po rocznym użytkowaniu sprzedać go do Magdeburga Paulowi Gerson. Ten po dwóch miesiącach we wrześniu 1913 roku odsprzedał go z kolei Maxowi Jeschke z miejscowości Caputh i Karlowi Seeger z Neuenhagen położonego koło uzdrowiska Bad Freienwalde. Nowi właściciele przechrzcili go na "ERWIN ERNA", jego portem macierzystym był Podstam. W 1927 roku nośność statku wyliczono na 27 t. W 1926 roku statek nabył Ludwik Szymański z Torunia -Żegluga Parowa na Wiśle zmieniając nazwę na "DELFIN". Statek używany był, jako holownik a także do przewozu pasażerów. W 1928 roku armator próbował sprzedać "Delfina". W sierpniowym Żeglarzu Polskim ukazało się ogłoszenie - Parostatek śrubowy Delfin" ; 24 metry długości i 4 metrów szerokości budowany 18 lat temu, jest najnowszej konstrukcji . Maszyna o mocy 60 PS [KM]. Holownik nadaje się na morze, [ponieważ ma dno kilowe, iluminatory] oraz także na Wisłę zarówno, jako holownik i pasażer wycieczkowy dla 220 osób jest do sprzedania. Można go użyć do prac w porcie. Cena 15.000 guldenów gdańskich. Holownik można obejrzeć Danzig-Kielgraben -. Jednak nabywca znalazł się dopiero w 1930 roku według źródeł niemieckich. i w 1933 roku według źródeł polskich. Opierając się na źródłach niemieckich holownik nabył w maju 1930 roku Willi Bittkow z Dorotheenhof nazywając go "DOROTHEE". W 1937 roku świadectwo pomiarowe podawało nośność statku na 25,5 t. W kwietniu 1939 roku "Dorothee" stała się własnością Willi Bittkowa i Karla Eckl z Woltersdorf.
W 1945 roku holownik znalazł się w Berlin-Spandau gdzie na wpół zatopiony używany był jako laboratorium fotograficzne. Osiem lat później przebudowany na motorowiec otrzymał silnik o mocy 116 KM, podłużony do długości 31,23 m, jego szerokość wynosiła 5,32 m. Mógł zabierać 270 pasażerów. Przebudowę zakończono w 1956 roku w stoczni Fiebig-Werft w Berlinie Spandau. Nowy armator Kurt Hinze nazwał go "RHEINPFALZ". W 1965 roku odnowiony. Od 1975 roku pływał u Heinza Riedela z Berlina Zachodniego. W 2002 roku, jako pływająca kawiarnia w Halle/Saale. Istnieje do dziś.

OPRACOWAŁ: Waldemar Danielewicz Gdańsk 6 luty 2010.
przedruk za podaniem źródła i autora.
Odpowiedział(a) w DELFIN
Valdemaras
Valdemaras 03.12.2006, 15 lat temu
Odp: Polskie "Holendry"
III. KOTŁOWNIA
Do wytwarzania pary zastosowano jeden kocioł płomieniówkowy dający ciśnienie robocze 16 atm. Powierzchnia grzewcza kotła wynosiła 84,3 m2. Producentem kotłów były Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina w Poznaniu. Opalany był on węglem, którego zasobnie mieściły się bo obu burtach. Do zasilania kotła służyły parowe pompy bezkorbowe.


IV. WYPOSAŻENIE
a. kotwiczne: dziobowa kotwica czterołamowa podwieszona na żurawiku dziobowym o wadze 150 kg. Opuszczana i podnoszona za pomocą ręcznej windy kotwicznej.
b. środki sygnałowe - maszt sygnałowy umieszczony w części dziobowej przy nadbudówce z lampami nawigacyjnymi, lampy nawigacyjne burtowe i rufowa, syrena okrętowa, dzwon okrętowy
c. środki ratunkowe - koła ratunkowe, kapoki, łódź towarzysząca podwieszana na żurawikach w części rufowej.
d. hak holowniczy oraz pałąk holowniczy na rufie
e. urządzenia cumownicze - sześć podwójnych pachołów cumowniczych rozmieszczonych równomiernie po obu burtach na dziobie, śródokręciu i rufie. Jeden pojedynczy umieszczony na dziobie w osi symetrii statku.

BOGUMIŁ

TYP STATKU: holownik
ROK I MIEJSCE BUDOWY:1954r.;Kozielskie Stocznie Rzeczne, Kożle. Nr bud.B1/1 250/1
NOŚNOŚĆ:39 t
WYMIARY: długość- 28.26 m ,szerokość- 6.10 m, zanurzenie- 1.30 m
SILNIKI GŁÓWNE:
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania;3 cylindrowa.; producent: Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina, Poznań;1953r.;nr 1;moc:250 KM
PĘDNIK:1 śruba;PRĘDKOŚĆ:14 km/godz.;ZAŁOGA:6 ludzi

PRZEBIEG SŁUŻBY:

1954: BOGUMIŁ - P. P. Żegluga na Odrze, Wrocław. Port Kożle.PL
1969: - wycofany.
197.: - złomowany.

BOGUSŁAW

TYP STATKU: holownik
ROK I MIEJSCE BUDOWY:1954r.;Kozielskie Stocznie Rzeczne, Kożle. Nr bud.B1/2 250/2
NOŚNOŚĆ:41t
WYMIARY: długość- 28.32 m ,szerokość- 6.14 m, zanurzenie- 1.14 m
SILNIKI GŁÓWNE:
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania;3 cylindrowa.; producent: Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina, Poznań;1953r.;nr 1;moc:250 KM
PĘDNIK:1 śruba;PRĘDKOŚĆ:14 km/godz.;ZAŁOGA:6 ludzi

PRZEBIEG SŁUŻBY:

1954: BOGUSŁAW - P. P. Żegluga na Odrze, Wrocław. Port Gliwice.PL
1969: - wycofany.
197.: - złomowany.

Może ktoś uzupełni. Uwaga - kopiowanie za podaniem żródła
Odpowiedział(a) w Polskie "Holendry"
Valdemaras
Valdemaras 03.12.2006, 15 lat temu
Odp: Polskie "Holendry"
Po przybyciu do Polski pierwszych holowników zamówionych w Holandii, Zespół Konstrukcyjny przy Dyrekcji Stoczni Rzecznych we Wrocławiu opierając się na dokumentacji holowników typu "Świętopełk" opracował w latach 1949/50 kompletną dokumentację na holownik o mocy 250 KM przeznaczony głownie do obsługi portów w Koźlu i Gliwicach, a także do rejsów trasowych na Kanale Gliwickim. W zasadzie była to kopia tzw."małych holendrów". Różnice polegały na innym rozmieszczeniu pomieszczeń, innym kształcie rufy, która w przeciwieństwie do jednostek holenderskich była zaokrąglona. Po trzech latach od zakończenia prac nad zdecydowano się na budowę. Zlecenie otrzymała stocznia o nazwie Kozielskie Stocznie Rzeczne w Koźlu. Projekt i dokumentację opracowali: A. Kamiński, H. Giełdzik, B. Wiśniewski i G. Derewcka.

I. KADŁUB
Wykonano ze stali okrętowej węglowej o grubości od 8 do 10 mm o systemie wiązań poprzecznym metodą spawaną. Holownik posiadał 71 wręg w odstępach 400 mm. Pięć grodzi poprzecznych dzieliło kadłub na 6 przedziałów, zawierały one licząc od rufy:
1. skrajnik rufowy
2. pomieszczenia załogowe dla 5 osób
3. maszynownia
4. kotłownia
5. pomieszczenia załogowe dla 2 osób
6. skrajnik dziobowy
Pokład stalowy ryflowany. Holowniki posiadały nadbudowę stalową całkowicie spawaną w części dziobowej zaobloną. Mieściła ona świetlicę, kuchnię i sanitariaty, sterówka nierozbieralna. Wejścia do pomieszczeń znajdowały się z pokładu głównego poprzez drzwi. Światło dzienne do pomieszczeń dostarczały bulaje i okna. Jednostki posiadały dwa stery wypornościowe poruszane za pomocą sektora sterowego umieszczonego na rufie i osłoniętego gretingiem połączonego za pomocą wałków i łańcuchów z kołem sterowym znajdującym się w sterówce.
Dane techniczne:
Lc - 28, 00 m
B - 6,00 m
Hb - 2,00 m
Hc - 4,00 m
T - 1,00 m
Nośność - 37 t

II. MASZYNOWNIA
Podobnie jak w jednostkach holenderskich jako napęd zastosowano maszynę parową potrójnego rozprężania, trzy cylindrową typu compoud. Średnica cylindrów wynosiła: wysokiego 225 mm, średniego 370 mm i niskiego 600 mm. Skok tłoka wynosił 325 mm. Maksymalna ilość obrotów wynosiła 230 na minutę. Prąd dostarczał generator parowy o 4 kW dający prąd stały o napięciu 220 V. Producentem maszyn były ówczesne Zakłady Metalowe im. Józefa Stalina w Poznaniu. Statki posiadały pompę parową o wydajności 40 ton na godzinę do awaryjnego usuwania wody z jednostek uległych awarii. Spaliny odprowadzone były do komina o wysokości 2,5 m, który był kładziony w kierunku rufy.
Odpowiedział(a) w Polskie "Holendry"
możesz przeglądać wszystkie wątki dyskusji na tym forum.
możesz rozpocząć nowy wątek dyskusji na tym forum.
nie możesz rozpocząć ankietę na tym forum.
nie możesz dodawać załączniki w tym forum.
nie możesz pobierać załączniki na tym forum.
Moderator: Administrator

Filtruj po tagach

Popularne wątki w tym tygodniu

Nie znaleziono wątków
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na nasze ustawienia prywatności i rozumiesz, że używamy plików cookies. Niektóre pliki cookie mogły już zostać ustawione.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies