"Koń jaki jest, każdy widzi". Podobnie żegluga: jaka jest - też widzimy...

Ceny paliwa, których wzrost zdaje się nie zatrzymywać wprowadzają olbrzymi zamęt na rynku logistycznym. Łańcuchy logistyczne, które są opracowane przy uwzględnieniu ceny ropy w wysokości 70 dolarów za baryłkę, nie nadają się do zastosowania w tej chwili, gdy koszt ten wzrósł do 140 a nawet 150 dolarów.

Część pierwsza zakończona została pytaniem Co dalej ? Zadawaliśmy sobie je już nie raz. Padały także bardzo konstruktywne i rzeczowe odpowiedzi...

W Hannoverze od 90 lat istniej firma żeglugowa "Dolnosaksońskie Towarzystwo Wysyłkowe " (NVG).

Co można wozić po naszych rzekach skoro są w tak złym stanie, skoro ludzie odpowiedzialni za ich stan zamykając oczy i usta odwracają się do naszych rzek plecami ? Czy tylko węgiel i kruszywa, czy tylko złom i nawozy ?

Sapere aude – nie bój się być mądrzejszym – to słynne powiedzenie Rzymian sprzed 2000 lat wymaga dodatkowo odwagi. To, że jest się mądrzejszym trzeba jeszcze dowieść, co też uczynili uczestnicy Konferencji Żeglugowej we Wrocławiu, która odbyła się 4 kwietnia br., na której spotkały się wszystkie zainteresowane strony za wyjątkiem jednej.

Nowa sytuacja polityczna wyzwoliła w narodzie przez wiele lat skrywaną potrzebę wygadania się publicznie, wyżalania się na krzywdy i niesprawiedliwość. Polska Żegluga Śródlądowa w dosłownym tego słowa znaczeniu znajduje się w przededniu swej zagłady. Polska, jako kraj nowoczesny, posiadający największy dar natury jakim jest połączenie siecią rzek największych ośrodków przemysłowych z morzem i całą Europą będzie pozbawiona możliwości uprawiania żeglugi śródlądowej w formie transportowej. I w tym momencie przerwę po raz pierwszy zmowę milczenia i będę krzyczał: nie wolno nam burzyć i rujnować tego, co inni przez pokolenia budowali, nie mamy do tego prawa!

Po roku 1945 kiedy pozbyliśmy się terroru jawnego (Imperium Germanicum) a pojawił się niezauważalnie skryty terror podstępny (Imperium Sovieticum), do pracy przy odbudowie gospodarki Kraju zgłaszali się przedwojenni wybitni specjaliści (na Zachodzie w systemie unijnym nazywa się takich ludzi „profesjonalistami” – „professionals”), których cechował etos służby nabyty w II. Rzeczypospolitej, traktowany jako najwyższe dobro Rei Publicae.

Opracowania i publikacje prof. Michalskiego związane z aktualną sytuacją dróg wodnych śródlądowych i żeglugi, cechuje rzetelność i rzadka staranność. Autor zwalcza w nich bałamutne informacje o żegludze śródlądowej, głoszone przez naszych wspólnych adwersarzy spod znaku „green”. Prof. Michalski był uczestnikiem kolejnych ekspedycji wodniackich Ligi Morskiej i Rzecznej pod nazwą „Wiślany Flis do Gdańska” w latach 1995-2000, promujących rewitalizację rzecznych szlaków żeglownych.

Inspiracją do powstania tego tekstu był protest mieszkańców małej hiszpańskiej miejscowości leżącej nad rzeką Ebro w południowej Katalonii. Rzeka ta, słynąca z czystej wody stała się pokusą dla katalońskich VIP ów i postanowili – skoro nie mogą budować ekskluzywnych posiadłości nad brzegami rzeki gdyż lokalne prawo tego zabrania – przekierować część wody z rzeki na tereny znacznie oddalone od naturalnego koryta gdzie lokalna klasa wyższa niż średnia pobudowała również w odpowiednio wyższym standardzie rezydencje, ale bez czystej rzeki w granicach swych posiadłości.