O nie! Gdzie jest JavaScript?
Twoja przeglądarka internetowa nie ma włączonej obsługi JavaScript lub nie obsługuje JavaScript. Proszę włączyć JavaScript w przeglądarce internetowej, aby poprawnie wyświetlić tę witrynę, lub zaktualizować do przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript.
Wyświetl zdjęcie
Twierdza Ehrenbreitstein ok.1928

Twierdza Ehrenbreitstein ok.1928

Bocznokołowiec "Vaterland" mija Koblencję płynąc w dół Renu.
Dodane przez: miroslaw rajski
Data: 2 miesięcy temu
Wymiary: 802 x 511 pixeli
Rozmiar pliku: 161.42kB
Liczba wyświetleń: 199
Ocena: 0
Komentarzy: 1

1 komentarz

Pozostaw komentarz

Zaloguj się, aby napisać komentarz.
  • miroslaw rajski
    miroslaw rajski
    „Vaterland” był wielkim, dwupokładowym parowcem pasażerskim z pionową stewą dziobową i krążowniczą rufą. Kadłub z płyt stalowych był kompletnie nitowany i zamykany przez sześć wodoszczelnych grodzi. Wymiarami podobny był do wcześniej opisanego „Rheinlanda”. Obydwa statki różniły się jednak znacznie od siebie wyglądem zewnętrznym i rozplanowaniem wnętrz. Jedynie urządzenia napędowe miały identyczne. „Vaterland” zbudowała również stocznia Gebr. Sachsenberg w Köln – Deutz, niemal równocześnie z „Rheinlandem”. Otrzymał numer budowy 905, mógł zabrać 2250 pasażerów i kosztował 461.000 RM.

    Plan „Vaterlanda” w postaci początkowej:

    abload.de/img/nr432tj05.jpg

    Zamówienie z Köln – Düsseldorfer wpłynęło do stoczni w sierpniu 1925. Położenie stępki nastąpiło 11 grudnia 1925, a wodowanie 10 kwietnia następnego roku. Rejs zdawczo – odbiorczy odbył się na początku czerwca 1926 i wiódł z Uerdingen do Kolonii. Oficjalne wcielenie statku do służby nastąpiło w kilka dni później - 11 czerwca, czyli miesiąc po „Rheinlandzie”. Odbyło się w Kolonii podczas uroczystości jubileuszu 100 – lecia PRDG, firmy poprzedniczki KD. Do najbardziej prominentnych gości, którzy znaleźli się na pokładzie parowca, należeli ówczesny nadburmistrz Kolonii dr Konrad Adenauer i znany bankier Friedrich Carl Freiherr von Oppenheim. Po okolicznościowych przemowach, świątecznie wyflagowany „Vaterland” wyruszył w rejs dziewiczy. Rejs wiódł na wysokość Remagen, gdzie statek zawrócił, aby wieczorem tego samego dnia znowóż przycumować w Kolonii. Następnego dnia rozpoczął planowe, ekspresowe reisy na trasie Kolonia – Koblencja – Moguncja.

    W górę Renu powyżej Ostersai ok.1928 Foto Georg Fischbach

    abload.de/img/nr50ytjld.jpg

    „Vaterland” mija Schiffsbrücke w Koblencji. W tle twierdza Ehrenbreitstein. Ok.1932:

    abload.de/img/nr517nj22.jpg

    Nazwa parowca zobowiązywała, więc odpowiednio starannie, wręcz luksusowo został wykończony. Wnętrza zaprojektował rządowy radca budowlany w stanie spoczynku, architekt Heinrich Kaiser z Berlina. Natomiast całość wykonała i zmontowała firma Bernhard Stadler AG z Paderborn.
    Na pokładzie dolnym, w jego części rufowej znajdował się salon dla pań i cztery wypoczynkowe kabiny pasażerskie. Ich ściany wyłożono drewnem platana i wiązu. Na pokładzie głównym, na dziobie palarnia dla 48 pasażerów. Ściany z inkrustowanego drewna orzecha i z drewna klonu. Na rufie bardzo elegancko urządzona restauracja dla 160 osób. Natomiast pokład górny pomyślany był jako przelotowa promenada przykryta żaglem słonecznym i od dziobu osłonięta ścianą okien. Oczywiście, miała wystarczająco miejsc do siedzenia.

    Fragment jednej z czterech eleganckich kabin wypoczynkowych dla pasażerów na pokładzie dolnym. Foto archiv. KD:

    abload.de/img/nr427pknl.jpg

    „Vaterland” napędzany był ukośnie leżącą, dwucylindrową maszyną parową podwójnego rozprężania na parę przegrzaną. Sterowanie zaworowe. Moc 720 KMi przy max. 43 obr/min. Maszyna wyprodukowana została w macierzystaj stoczni braci Sachsenberg w Roßlau nad Łabą. Moc przekazywana była na dwa mimośrodowo osadzone koła napędowe, z których każde miało po 8 stalowych łopatek o wymiarach 3,00 x 0,76 m. Średnica kół 4,50 m. Pary o ciśnieniu 10,5 at. dostarczały dwa cylindryczne, dwupłomienicowe kotły parowe z przegrzewaczami, o łącznej powierzchni grzewczej 275 m2. Powierzchnia rusztów: 7,2 m2. „Vaterland” bunkrował 25 ton węgla, którego zużycie wynosiło ok. 500 kg/h. Obydwie dziobowe kotwice patentowe miały ciężar po 500 kg i napęd parowy. Rufowa, także patentowa miała ciężar 296 kg i napęd ręczny. Dwupłatowe urządzenie sterowe systemu Flettner poruszane było również ręcznie.

    Typowa ukośnie leżąca maszyna parowa podwójnego rozprężania, w jaką wyposażona była większość wielkich reńskich bocznokołowców:

    abload.de/img/nr48w5j3g.jpg

    Pozostałe dane techniczne „Vaterlanda” z chwilą wejścia do służby:

    długość całkowita..................................................................................................................79,03 m
    szerokość.......................................................................................................................8,27/15,60 m
    zanurzenie min/max........................................................................................................0,89/1,54 m
    najwyższy punkt ponad linią wodną.......................................................................................9,65 m
    wyporność pusto.......................................................................................................................448 t
    nośność......................................................................................................................................250 t
    prędkość w górę/w dół....................................................................................................17/27 km/h

    W górę rzeki statek podchodzi do Boppard. Ok.1936, foto archiv. KD:

    abload.de/img/nr20dfkh7.jpg

    Przed twierdzą Ehrenbreitstein „Vaterland” wyprzedza pociąg holowniczy. Wielki Räderboot położył komin - zaraz most Pfaffendorfer Brücke! Foto Peetz:

    abload.de/img/nr44jljb9.jpg

    Na początku września 1939 parowiec został odstawiony najpierw w Altrhein (km 847), a po miesiącu w porcie KD w Düsseldorfie. Wojna nie sprzyjała planowej eksploatacji. „Vaterland” był często na kilka miesięcy odstawiany, potem znowuż wracał do służby, przewożąc pasażerów i ładunki związane z prowadzeniem wojny. W marcu 1941, w porcie Loreley koło St. Goarshausen został przemalowany na szary, maskujący kolor. Podczas Operacji Millenium, czyli pierwszego zmasowanego nalotu na Kolonię w nocy 30/31 maja 1942 z użyciem 1000 samolotów, stojący w porcie Rheinauhafen „Vaterland” został zbombardowany. Jednak uszkodzenia zdołano usunąć i jeszcze tego samego roku statek gotowy był do służby. Mimo wojny KD dbał o swoje wielkie pasażery. W marcu 1944, na stoczni Christof Ruthof w Mainz – Kastel „Vaterland” został gruntownie wyremontowany. Niestety, bomby go nie ominęły. 17 października 1944 stojąc w Kolonii został zbombardowany i ciężko uszkodzony. Spalił się cały pokład górny łącznie ze sterówką. Jednak i tym razem zdołano go wyremontować i przywrócić do służby. Przekwalifikowano go na statek szpitalny - na żaglu słonecznym wymalowano ogromny czerwony krzyż. Koniec parowca przyszedł szybko. 15 marca 1945 stojąc w Neuwied, dostał się w pułapkę między dwoma zwalonymi mostami. Kilka dni później został wysadzony przez niemieckich saperów i zatonął.

    Odbudowa statku odbywała się trochę na raty. Wydobyty został w lipcu 1946 na polecenie francuskich władz okupacyjnych, które chciały go wykorzystać do celów reprezentacyjnych. „Vaterlanda” z Neuwied przetransportowano do stoczni Hilgers w Rheinbrohl i rozpoczęto prace. W międzyczasie Francuzi zastanowili się inaczej. Po miesiącu odbudowę przerwano i statek przeholowano na drugą stronę Renu do portu w Brohl, gdzie wrak przeleżał prawie rok. Latem 1947 z powrotem do Hilgersa, gdzie znowóż podjęto odbudowę. Była jednak często przez Francuzów przerywana. Dopiero w listopadzie 1948 na dobre zabrano się do pracy. Maszynę parową wybudowano i posłano do generalnego remontu do stoczni Christof Ruthof w Mainz – Kastel.

    Podnoszenie wraka „Vaterlanda” w Neuwied w lipcu 1946. Foto Georg Fischbach:

    abload.de/img/nr53tok9l.jpg

    Na pochylni w Rheinbrohl w roku 1948. Foto archiv. KD:

    abload.de/img/nr419rkn2.jpg

    Wiosną 1949 zakończono wreszcie wszystkie prace remontowe. „Vaterland” został odbudowany w postaci przedwojennej, jedynie w miejsce salonu dla dam na pokładzie dolnym, urządzono kabiny dla załogi. Oficjalne, ponowne wcielenie statku do służby nastąpiło 1 maja 1949. „Vaterland” przeznaczony został do pospiesznego serwisu Kolonia – Moguncja.

    Sylwetka parowca po odbudowie z wraka. Prawie identyczna jak przed wojną. Prawie...

    abload.de/img/nr45bekia.jpg

    Rozkład jazdy Köln – Düsseldorfer na sezon 1950. Mimo katastrofolnej pogody, kryzysu koreańskiego i braku zagranicznych turystów (przede wszystkim amerykańskich), sezon zakończył się sukcesem. Przewieziono 1.788.000 pasażerów!
    Plan rejsów przyozdobiono wizerunkiem „Vaterlanda”, chociaż według mnie zdjęciem sprzed wojny:

    abload.de/img/nr19xjoj.jpg

    Fotografia z lat pięćdziesiątych. „Vaterland” w dół Renu dobija do przystani w Niderlahnstein. Foto Heinrich Hennings:

    abload.de/img/nr65ixkc7.jpg

    „Vaterland” w roku 1957 przed odbudowanym w latach 1947 - 48 mostem Deutzer Brücke. Foto Detlev Luckmann:

    abload.de/img/nr61iwjrp.jpg

    Imponujące kulisy kolońskiej katedry:

    abload.de/img/nr3tjjti.jpg

    Ciekawym, chociaż bardzo krótkim epizodem w życiu parowca było wykorzystanie go jako pływającej wystawy filmowo – fotograficznej „Photokina”. Został wydzierżawiony przez firmę Photo Porst z Norymbergii i przycumowany przy pomoście Frankenwerft w Kolonii. Wystawa trwała od 4 do 11 kwietnia 1954 i na ten okres statek przybrał nazwę „Nürnberg – Vaterland“.

    Na wiosnę 1957 przestawiono opalanie kotłów z węgla na paliwo płynne. Ilość pasażerów zredukowano na 1600.

    Zimą 1961/62 na stoczni Hilgersa w Rheinbrohl, przeprowadzono gruntowną modernizację statku. Jego sylwetka uległa radykalnej zmianie - upododnił się do „Rheinlanda”. Na dziobie pokładu górnego powstał pokład słoneczny. Otrzymał nowoczesny komin. Pod pokładem nie przewidziano już żadnych pomieszczeń dla pasażerów. Obok kotłowni i maszynowni, znajdowały się tu jedynie mieszkania załogi, sanitariaty i pomieszczenia gospodarcze. Na pokładzie głównym dziobowy salon z 66 miejscami, na rufie restauracja dla 183 osób. Na pokładzie górnym, za pokładem słonecznym, kawiarnia z 76 miejscami, na rufie wielki pokład osłonięty żaglem słonecznym. Przy stolikach mogły tu zasiąść 224 osoby. Na początek sezonu 1962 statek był gotowy na przyjęcie pasażerów.

    „Vaterland” w nowej szacie mija zamek książęcy w Koblencji. Lata sześćdziesiąte:

    abload.de/img/nr30a0jgs.jpg

    Do ciężkiej awarii doszło 24 wrześnie 1967 w godzinach popołudniowych. „Vaterland” płynąc w dół Renu zderzył się koło Leubsdorf (km.628), z barką motorową „Offenbach” (900 t). Parowiec odniósł ciężkie uszkodzenia prawoburtowych tamborów, co pozbawiło go sterowności. Wszystkich pasażerów przejął znajdujący się akurat w pobliżu ms „Köln“ (kilku odnisło lekkie obrażenia). Równie ciężko uszkodzony „Offenbach” musiał zostać osadzony na brzegu koło Leubsdorf.
    „Vaterlanda” odholowano do pomostu w Linz, a następnego dnia do stoczni Ewald Berninghaus w Köln – Deutz, gdzie czekał go poważny ramont przeprowadzony zimą 1967/68. Oprócz zniszczonych, prawoburtowych tamborów, wyremontowano również lewoburtowe koło łopatkowe, a także odnowiono dziobową windę kotwiczną.

    Piękne ujęcie parowca od półrufy. Foto lindsaybridge, Australia, 14 sierpnia 1970:

    abload.de/img/nr21ozjuy.jpg

    Na koniec sezonu żeglugowego 1970 (1.X.), wpłynął „Vaterland” jako pierwszy statek do nowego portu zimowego KD w Köln – Niehl, basen 4a.
    Z planu miasta wykadrowałem port Niehl, zwany również Niehler Hafen. Wyraźnie widać basen 4a. Tutaj znajduje się do dzisiaj baza remontowa i magazyny Köln – Düsseldorfer (kliknąć):

    abload.de/img/nr80h3koh.jpg

    Latem 1972 „Vaterland” mija skałę Loreley płynąc w góre Renu. Foto Georg Fischbach:

    abload.de/img/nr57upjm0.jpg

    Niestety, „Vaterland” nie był statkiem długowiecznym. Nie wspominałem wcześniej, ale bardzo często (za często) nękały go awarie maszyny parowej, kotłów i urządzenia sterowego. Stery systemu Flettner były przeznaczone raczej dla samolotów i na „Vaterlandzie” nie zdały egzaminu. Awaryjność statku była tak duża, że po sezonie 1972 postanowiono go wycofać z ruchu. Odstawiony w porcie Niehl, przeleżał bezczynnie dwa lata. 29 kwietnia 1974 został odholowany najpierw do Sliedrecht w Holandii, a potem do Brügge w Belgii. Tam też, w firmie Scheepssloperij został do końca 1975 zezłomowany.
    - 11.06.2021 11:07
Ocena zawartości jest dostępna tylko dla zarejestrowanych użytkowników.
Proszę Zaloguj lub Zarejestruj się by zagłosować.
Niesamowite! (0)0 %
Bardzo dobre (0)0 %
Dobre (0)0 %
Średnie (0)0 %
Słabe (0)0 %
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na nasze ustawienia prywatności i rozumiesz, że używamy plików cookies. Niektóre pliki cookie mogły już zostać ustawione.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies